[tayfuncum]

Ankara'nın yerel olarak kullanılan kalıplaşmış sözleri, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın resmi internet sitesinde derlendi.

Ankara'nın kalıplaşmış ilginç sözlerinden bazıları şöyle:

-Benimi mezeleyon gid de anağı mezele: Benimle alay mı ediyorsun?
-Gasap lömen apçağa vardakara dikişinden siyerlik virsin: Kasap, yağsız tarafından pirzola versin.
-Arnının şakından nalladı: Alnının ortasından vurdu.
-Apçam gile gidecez: Amcamlara gideceğiz.
-Avrat bizi hicil iddi: Kepaze etti.
-Ayı oynayalım: Topaç çevirelim.
-Avrat topuğna kadar pâtiri dudunmuş: Kadın takma saç takmış.
-Amma da sıkrasın: Hasissin (cimrisin).
-Avrat beni görünce bürleniyo: Yüzünü örtüyor.
-Deke combalak aşıvirdi: Yere yuvarlandı.
-Bebeğin sormuğunu vir: Bebeğin sormuğunu (emzik) ver.
-Bıldır miyva çoodu: Geçen sene meyve çoktu.
-Bebeğin bağırdağını sarıvir: Bebeğin beşiğinin bağlarını bağla.
-Bire esikli, adamı buğatma: Kadın, adamı kızdırma.
-Iramazanda adamın gavsarası dar olur: Ramazanda insanın asabı bozuk olur.
-Ezzadı kınalı: Mazisi temiz.
-O ne şekil yarenlik: Ne biçim lâf.
-Hayatdaki gambakları toplayıvir: Avludaki ağaç parçalarını toplayıver.
-Başlık bozmıya gidiyoz: Düğün hazırlığı için çarşıya çıkıyoruz.
-Guşenedeki tamtak tiridini getir: Tenceredeki tiriti getir.
-Mücüleden cara dakımını alıvir: Çekmeceden ağızlığı alıver.
-Zarzavatı desdimala çıkılayıvir: Sebzeleri mendile koyuver.
-Bennen ağrınamaz ol: Benimle uğraşma.
-Nedi beni yüksünüyon sen: Neden beni çekemiyorsun sen?
-Hiyarın köresini al tılkışımını alma: Hıyarın tazesini al buruşmuşunu alma.

alıntı...