[kemalseymen]

Fadime ve Temel’in çocuğu olmuş...
Bütün akrabalar doğumevine doluşmuş... Çiçekler, tebrikler gelmiş...
Dedeler, nineler, halalar, teyzeler, amcalar, dayılar bebekten ayrılmak bilmiyormuş...
Hepsi birden karar vermiş:
“-Ah yavrum... Tıpkı babası...”
Fadime mırıldanmış:
“-Zararı yok... Sağlığı yerinde olsun da...”