|
İlgi: Hayata dair...
“Seni seviyorum...”
Önce bu sözcükleri bir rafa kaldırmalıyız;
dirseğimizle kırmak zorunda kalacağımız bir camın arkasındaki bir kutuya;
bir bankaya koymalıyız...
Onları bir tüp C vitamini hapı gibi ortalarda bırakmamalıyız...
Bu sözler dilimize çok kolay gelirse düşünmeden kullanabiliriz;
dayanamayız...
Söylemeyiz deriz ama söyleriz...
Ya yalnızlık hissederiz, ya da büyük ihtimalle, düpedüz umutlanarak,
bir de bakarız o sözleri sarf etmişiz, kullanmışız, kirletmişiz...
Kendimizi âşık olmuş ve uygun düşüp düşmeyeceğini sınamak için kullandık sanırız...
Söylediklerimizi kulağımız duyana kadar ne düşündüğümüzü nasıl bilebiliriz?...
Bırak bunları; geçerli değil...
Bunlar büyük sözlerdir;
onları hak ettiğimizden emin olmalıyız...
(...Julian Barnes)
|