İnsan Psikolojisini Yönetmek Sanattır

[cankIz]

Bazı insanlar buna doğuştan sahip, bazısı kendini geliştirip zaman içinde öğreniyor. Bazısı ise ne yaparsa yapsın bu sanatı ne öğrenebiliyor ne de takdir etmesini biliyor. Oysa insan psikolojisi evrenseldir. İhtiyaçlar ve dürtüler dil, din, ırk ayrımı yapmaz.
Bunun farkında olan ve bu sanatı bilen usta yöneticinin başarıyla buluşması da hiç tesadüf değildir.

Güzel bir hikayeyle devam: Sigorta sektöründe uzun yıllar çalışmış bir yönetici günün birinde emekliye ayrılır. 60 yaşında mı 65 yaşında mı orasını bilemem. Artık huzur içinde bir yaşam sürmek istediğinden şehir merkezindeki evini satar. Gürültüden uzak sakin bir mahallede tam istediği gibi bir ev bulur ve satın alır. Emekliliğinin ilk birkaç ayını gayet mutlu ve huzur içinde geçirir. Ancak ders yılının başlamasıyla başta önemsiz diye gördüğü bir detayın ne kadar önemli olduğunu anlar. Çünkü evinin hemen yanında bir lise vardır.

Okulların açıldığı ilk gün dersten çıkan öğrenciler, bağıra çağıra yolun üzerindeki tüm çöp bidonlarını tekmeleyerek ilerlerler. Bu çekilmez gürültü ya da işkence günler boyu sürer ve sonunda emekli yöneticimiz dayanamaz. Bir karar verir ve ertesi gün kararını uygulamaya koyulur. Ertesi gün çocuklar gürültüyle evine doğru yaklaşırken kapısının önüne çıkar veı durdurur. Onlara şöyle der; "Her gün sizi seyrediyorum. Harika gençlersiniz, eğlenmesini de çok iyi biliyorsunuz. Ben de sizin yaşınızdayken aynı şekilde gürültü çıkarmaktan çok hoşlanırdım. Siz bana kaybettiğim gençliğimi hatırlatıyorsunuz ve ben sizin bu neşenizi hiç kaybetmenizi istemiyorum. Gelin sizinle bir anlaşma yapalım. Siz her gün buradan geçerken gürültü yapmaya devam edin ben de size her gün 1 lira vereyim". Bu teklif gençlerin çok hoşuna gider ve gürültüyü sürdürürler.

Birkaç gün sonra yaşlı adam yine gençlerin karşısına çıkar ve onlara şöyle der: "Çocuklar enflasyon beni de etkilemeye başladı bundan böyle size sadece 50 kuruş verebilirim". Gençler bu açıklamadan pek hoşlanmazlar ama yine de devam ederler gürültüye. Aradan birkaç gün daha geçer ve yaşlı adam yine karşılar onları; "Bakın" der, "Henüz maaşımı alamadım, bu yüzden size günde ancak 25 kuruş verebilirim. Lütfen siz gürültüye devam edin, tamam mı?" "Kusura bakmayın bayım" der içlerinden biri, "Mümkün değil, günde 25 kuruş için bu işi yapacağımızı sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Biz bu dakikadan itibaren işi bırakıyoruz. Haberiniz olsun".

Hikaye böyle de siz yine de hazırlıklı olun. Tam çözdüğünüzü, tam kazandığınızı düşündüğünüz anda karşı bir hamle ile karşı karşıya kalabilirsiniz. İnsan psikolojisini ve bu sanatı bilen sadece siz olmayabilirsiniz. İyisi mi siz siz olun ve şu atasözünü unutmayın; "Tatlı dil, yılanı bile deliğinden çıkarır". Bence insan yönetme sanatının ilk ve son kuralı budur. Henüz bilmeyenlere duyurulur.




Yazan : Pembe Candaner
Kaynak : SABAH