Temel'in Yeri

[kemalseymen]

İstanbul’a yeni göçen Temel, karısı Fadime’yi de almış, sinemaya gitmiş...
Kuyrukta beklerken insanlar;
“-Romeo ve Juliet’e 2 bilet...”
“-Kerem ile Aslı’ya 2 bilet...” deyince,
Temel de parayı uzatmış;
“-Temel ile Fadime’ye 2 bilet...”

[kemalseymen]

Temel idama mahkum olmuş...
İnsancıl idam modası var ya, “Nasıl istersin” diye sormuşlar...
“-Kafamı kesin... Ama en acısız kafa kesen bir celladı isterim...”
Öyle bir cellat varmış Çin’de... Çang Çung Çong...
Dünyanın parasını verip Çang’ı getirmişler...
Temel kellesini kütüğe koymuş... Çang kılıcı kaldırmış... Dakikalar geçmiş...
Temel daha fazla dayanamamış; “Hadi yahu” demiş,
“-Keseceksen kes artık...”
Çang; “Benim işim bitti evlat” demiş;
“-Ama, sen sakın hapşırayım deme...”

[kemalseymen]

Fadime ile 4 yaşındaki oğlu Temel otobüsteler...
Derken küçük Temel birden otobüsün ortasında bağırmış:
“-Anneee... Şu karşımızdaki adamın burnuna bak... Patatese benziyor...”
Bunu duyan adamla birlikte herkes donup onlara bakmış...
Tabii Fadime çok utanmış...
Oğlanın kulağına eğilip, “Bak canım... Böyle kalabalık yerlerde başkaları hakkında bağıra bağıra konuşulmaz... Ne söyleyeceksen eve gidene kadar beklemen lâzım, tamam mı” demiş...
Minik Temel başını sallamış, otobüs yoluna devam etmiş...
Derken birkaç dakika sonra Temel yine bağırmış:
“-Anneee... Eve gidince, sana şuradaki koca göbekli kadın hakkında bir şey söyleyeceğim...”

[kemalseymen]

Temel, Dursun ve İdris gelmiş kaptanın yanına, “Kaptan... Biz işsiziz... Bize iş verebilir misin?...”
Kaptan “Ne iş yaparsınız siz?..”
İdris, “Benim gözlerim çok keskindir, 100 km ötesini görürüm.”
Dursun, “Benim kulaklarım çok iyi duyar, 100 km öteden gelen sesleri duyabilirim.”
Temel, “Ben de sıkılırım...”
Kaptan Temel’in mesleğini anlamamış ama sormayı da kendine yedirememiş...
Almış üçünü de işe... Denize açılmışlar...
Yeni tayfalardan İdris, “Kaptan 100 km öteden bir gemi bize doğru geliyor...”
Dursun, “Evet... Geminin aşçısı yemek yaparken Tarkan’ın A’acayipsin şarkısını söylüyor...”
Kaptan ne diyecek diye Temel’e bakmış...
Temel boynunu bükmüş,
“-İşte kaptan... Ben yıllardır bu palavracıların saçmalarını dinlemekten sıkılıyorum...”

[kemalseymen]

Trabzon’da demiryolu yapımı sırasında mühendis, Temel’i ikna etmeye çalışıyormuş:
“-Temel Bey, başka çözüm bulamadık... Demiryolunu sizin evden geçirmek zorundayız...”
Temel öfkelendi:
“-Demek benim evimden... Olur mu öyle şey... Yani trenin her geçişinde gelip kapıyı açacağım, öyle mi?...”

[kemalseymen]

Temel, Dursun ve İdris birlikte ampulü değiştirmiş... Derken Temel 911’i armış:
“-Yardıma ihtiyacımız var... Biz ampul değiştiren üç arkadaşız...”
-Hımm... Yeni bir ampul mü takıyorsunuz?...
“-Evet...”
-Evde elektrik var mı?...
“-Evet...”
-Düğme açık mı?...
“-Evet...”
-Ama lamba buna rağmen yanmıyor mu?...
“-Yooo... Lamba yanıyor...”
-O zaman sorun ne?...
“-Lambayı takmak için merdiveni çevirirken başımız döndü ve hepimiz yaralandık...”

[kemalseymen]

Temel’le Dursun kahvede akşam haberlerini seyrediyormuş...
Haberde adamın biri köprüden atlayıp intihar edeceğini söylüyor...
Bunu gören Dursun, Temel’e dönüyor ve “Elli milyonuna bahse girerim ki adam atlamayacak” diyor...
Temel kabul ediyor... Haberin sonunda adam atlıyor, Temel de Dursun’a elli milyonu veriyor...
Dursun “Bunu alamam, sen benim arkadaşımsın” diyor...
Temel ısrar ediyor: “Hayır, iddia iddiadır...”
Dursun: “Bak, bunu saat 5 haberlerinde de seyretmiştim, bu nedenle paranı alamam...” diyor...
Temel: “Ben de seyretmiştim, ama tekrar atlayacağını sanmıyordum...

[kemalseymen]

Nasrettin Hoca göle maya çalarken o sırada ordan geçmekte olan Temel hocayı görmüş;
“-Hocam ne yapıyorsun?...”
-Göle maya çalıyorum...
“-İyi de hoca, o kadar yoğurdu ne yapacaksın ki?...”
***
Temel’e piyangodan araba çıkmış... Ama arabanın rengi beyazmış...
Temel “Kırmızı isterim” diye tutturmuş... Maalesef ki kırmızı rengi yokmuş arabanın...
Temel çok sinirlenmiş ve “Verin piyango bileti paramı geri” demiş...
***
Temel’e nereli olduğunu sormuşlar.
“-Yarı yarıya Trabzonlu’yum...”
-Ne demek yarı yarıya?... Annen mi İstanbullu?...
“-Yoo... Trabzon’dan çıktığımda kırk beş kiloydum, şimdi doksan kiloyum...”

[kemalseymen]

Temel papağan aldıktan bir hafta sonra dükkan sahibine bir mektup yazmış;
“-Kusursuz diyerek sattığınız papağan kusurlu çıktı...”
Dükkan sahibi mektubu
okuyunca meraklanıp telefonla Temel’i aramış;
“-Papağanın ne kusuru var?...”
Temel’in cevabı;
“-Ke... ke.... ke... kekeleyur...”

[kemalseymen]

Komutan Temel’e görevini anlatıyor;
-Bak oğlum, nizamiye kapısında nöbetçisin... Parola hamsi... Hamsi parolasını vermeyeni içeriye sokmayacaksın...
“-Emredersiniz komutanım...”
Komutan bir süre sonra geri gelmiş;
-Temel bu ne biçim nizamiye nöbeti?... İçerisi sivil kaynıyor...
“-Onlar sivil, ne anlar paroladan komutanım?...”

[kemalseymen]

Dursun işşiz arkadaşı Temel’i şık bir takım elbise içinde, ağzında puroyla görünce sormuş;
“-Ne oldu yahu?.. Lotodan para mı çıktı?...”
Temel kasılarak,
“-Yoo... Mobilya ticaretiyle uğraşıyorum...”
İki hafta sonra Dursun yine Temel’i eski püskü giysiler içinde görmüş;
“-Eee... Şimdi ne oldu?... Battın mı?...”
Temel üzgün;
“-Hayır... Evdeki mobilyalar bitti...”

[kemalseymen]

Fadime kucağında bir bebekle eczaneye girmiş...
“-Bu bebeğin kilosunu nasıl öğrenebilirim?...”
Eczacı yöntemi anlatmış;
“-Kolay... Önce bebekle anneyi tartıyoruz... Sonra anneyi tek tartıyoruz... Aradaki fark bebeğin kilosunu gösteriyor...”
Fadime koşaradım çıkmaya çalışırken eczacı seslenir:
“-Hayırdır hanımefendi?... Bebeğin kilosunu öğrenmeyecek misiniz?...”
Fadime cevaplamış;
“-Ben bebeğin teyzesiyim... Gidip annesini çağırayım...”

[kemalseymen]

Temel kuaförmüş ve Dursun’a dert yanıyormuş;
“-Ula Dursun, ben her gün saçlarını yaptırmaya gelen Fadime’ye aşığım...”
-Ee o zaman aşkını ilan et ve evlenme teklif et?...
“-Tamam, diyeyim... Ama o zaman saçlarını bedava yapmak zorunda kalırım...”