Soğanlı ve Yumrulu Bitkiler

[•ђд¥дŁ£T گђ]

ACHIMENES (KAĞIT ÇİÇEĞİ)

A.heterophylla hibritleri



TANIMI

İlkbahar - Sonbahar arasında çok sayıda renkli, 2,5-6 cm. büyüklükte beş dilimli borazan yapıda çiçek açarlar.Boynu süslü damarlı, arkası boru uzantılıdır. Yaprağı tüylü, yumurta biçimli ve biraz etlicedir. Soğuğa pek dayanıklı olmadığından, evlerde yetiştirilir. Büyüme döneminde ısıya ihtiyaç duyarlar. Serada, salon bitkisi olarak yetiştirilir. Saksıda, korumalı terasa çıkartılırsa; gece ısısı 16 ºC olması gerekir. Sarkık ince sapları 45 cm. uzunlukta olabilir. Askı çiçeği olarak uygundur. Aslına göre, A.heterophylla melezi "Yellow Mist" sarı renk kültürüdür. Yetiştirilenlerin çoğu hiprittir. Renkleri koyu pembe, koyu kırmızı, koyu mor, pastel mavi, kızıl, beyaz ve çoğu zamanda boynu sarıdır. En tanınmış kültürleri; "Adelaide" pastel mavi, "Master Ingram"-"Cardinal velvet" koyu kırmızı, sarı boyunlu, "Paul Arnold" mavi dibine doğru kızıl, "Little Beauty" pembe sarı gözlü, "Pink Beauty" kirazımsı pembe, "Queen of Sheba" kızıl, "Margaritae" beyaz ve "Violacea Semi-Plena" koyu mor, yarı katmerli çiçeklidir.


YETİŞTİRİLMESİ

Serin iklimde korunmalıdır. Sıcak yerlerde yetiştirilebilir. Askıya alınabilir. Sıcak iklimde, çiçek kaplarında veya yerde dolgu bitkisi olarak yetiştirilir. Gece ısısı olarak 18-21 ºC veya yukarısı uygundur. Hiçbir zaman güneşte bırakılmamalıdır. Kök yumrusu, kireçsiz toprağa Şubat veya Mart ayında dikilir. üzeri 12 mm toprakla örtülür. Bolca ışık ve ısıda tutulur, doğrudan güneş almamalıdır. Büyümesi sırasında salon çiçek gübresi ayda bir kere verilir. Çiçekleri geçince toprak yüzeyine kadar bitki ölür. Kök yumrusu aynı saksıda kalabilir veya çıkartılarak, kuru torf veya perlitte Ekim-Şubat arası 16 ºC ısıda saklanır.




ÇOĞALTILMASI

Dinlenme döneminde, toprak altındaki küçük kök yumruları ile veya bazen yaprak koltuklarında oluşan yumrucuklarla çoğaltılır. Bunlar 12 mm büyüklükte kesilip, altı veya sekizi bir arada 15-20 cm. çapında bir toprak saksıya dikilir. İki ay sonra her parçadan çiçek durumuna gelen bitki çıkar. Nemli tutulur. Yumuşak su kullanılmamalıdır. İlkbaharda tohumdan ve sap çeliği daldırılmasıyla da çoğaltılabilir. Tohumdan elde edilen taze fideler, üç ay sonra yeterli büyüklüğü alarak çiçeklenme durumuna gelirler

[•ђд¥дŁ£T گђ]

ACIDANTHERA
A.bicolor, A.bicolor var. murielae- A.murielae, A.xtubergenii



TANIMI

Glayöl' e biraz akraba olduğu gözle bile seçilebilir. Anayurdu Etiyopya'dır. Yumrudan büyür, gayet güzel kokulu, krema beyazı çoğu zaman Ağustos ayından Ekim ayına kadar yüksek başakta çiçek açarlar. Çiçek tarhlarında 10 tanesi bir arada gruplar halinde veya eve yakın yerlerde kokusundan yararlanmak üzere gayet güzel dururlar. Çok iyi kesme çiçektir. A. bicolor 45-60 cm. boyunda, çikolata kahve renk göbekli 5 cm. boyunda çok güzel kokulu çiçek açar. A.bicolor var. murielae, kültür yetiştiriciliğinde en çok kullanılanıdır. 75-100 cm. boyunda olur. Çiçekleri 10 cm. çapında kırmızı-eflatun göbeği lekelidir. Bu ikisinin melezi, A.tubergenii, A.bicolor' a benzer ama, çiçekleri 3 hafta önceden açar.Orta göbek lekesi kırmızımsıdır. Salon çiçekler kesildiğinde başaktan dallanır ve çiçeklenir, sezonu uzar.





YETİŞTİRİLMESİ


Serin iklimde topraktan çıkartılıp, 20 ºC ısıda saklanır. Kırağılardan sonra yumrular ilkbaharda yeniden dikilir. Rüzgara karşı korumalı bir yerde, güneşte yetiştirilir. Yumrular 10-15 cm. mesafeyle üzeri 7,5-10 cm. kompost veya yıllanmış ahır gübresi ile örtülür. Sürgün çıkarınca biraz 5;10;5 suni gübre verilir. Bu işlem üç dört hafta sonra tekrarlanır. Bitkinin gelişme dönemi uzun olduğundan, gece ısısı 10-16 ºC oluncaya kadar içeride saksı veya kasada büyütülür. Bunlar bahçeye konulurken dip deliği açık olmalıdır. Bir yere küpler içinde de dikilebilir ancak, gece kırağılarından korunmalıdır. Sonbaharda yapraklar kahve renk alınca yumrular çıkarılır. Yavruların düşmemesine dikkat edilerek toprağı temizlenir. Gölge havadar bir yerde birkaç gün kurutulur. Bitki 5 cm. kadar kısaltılır. Eski yıldan kalan kuru atıklarda temizlenir. Kuru torf veya perlit içinde 18-20 ºC ısıda kışı geçirmelidir.

ÇOĞALTILMASI

Çoğaltılması, yumrular veya yavru yumrulardan yapılır. Yavru yumrular tek tek, zengin yapılı toprağa dikilmelidir.En az iki sezonda çiçeklenme durumuna gelebilirler.

[•ђд¥дŁ£T گђ]

Soğanlı Bitkiler

--------------------------------------------------------------------------------

Eğer ilkbaharda bahçenizde açan lale, fulya, sümbül gibi rengarenk çiçekler görmek istiyorsanız bunları sonbaharda dikmiş olmalısınız. Bu yazımızda, uygun araç gereç ve dikim teknikeri ile bu işin nasıl zevkli bir sonbahar aktivitesine dönüşebileceğini göreceğiz

Genel olarak soğanlı bitkiler ilk donlar başlamadan 4-6 hafta evvel dikilmiş olmalıdırlar. Soğanlı Bitkilerin tercih ettikleri yaşama alanları güneşli, drenajı iyi fakat nemli topraklardır

Çiçek soğanları geofitler grubuna mensupturlar. Bu bilimsel jargona göre; soğanlıların büyüme noktaları toprak yüzeyinin altındadır. Ayrıca hepimiz biliyoruz ki; soğanlı bitkiler besin maddelerini sonbaharda kullanmak üzere toprak altında soğan içerisinde depolar.

Soğanlı Bitkilerin dilinden konuşmak gerekirse; ilkbahar soğanları, ilkbaharda dikilir fakat yaz sonu veya sonbaharda çiçek verirler. Sonbahar soğanları ise sonbaharda dikilir ve ilkbaharda çiçek verirler.

Çiçek Soğanı Çeşitleri

Halk arasında soğanlı bitkiler denildiğinde kastedilen gruba lale, zambak, patates, havuç gibi aslında hepsi de soğanlılar sınıfına girmeyen bitkiler anlaşılır. Aşağıda kısaca soğanlılar ve benzeri olan başlıca grupların özelliklerine değineceğiz

A-Soğanlılar:

Çiçek soğanları da denilen soğanlı bitkiler genellikle damla şeklinde olup, sivri uçludurlar ve alt kısımları yuvarlaktır. Dış yüzeyleri koyu kahverengidir ve kağıda benzer

Üremesi bölünmeyle olur. Yavru soğanlar her ilkbaharda soğanın alt kısmında anaca yapışık halde oluşurlar. Birkaç yıl boyunca anaçtan ayrılmadıkları takdirde, yaşama alanı ve besin maddesi rekabeti neticesinde bitkinin ve çiçeklerin veriminde düşüş olur.

Ortak Ad Bilimsel Ad Dikim Zamanı Çiçeklenme Zamanı
Zambak Hippeastrum Yaz Yaz sonu
Sümbül Hyacinthus Sonbahar İlkbahar
İris Iris Sonbahar İlkbahar
Lale Tulips Sonbahar İlkbahar

B- Rizomlular veya Yumrulular

Rizomlular, kök benzeri gövdeye sahip bitkilerdir. Gövde; köklerini aşağı, çiçeklerini ve kendisini yukarı yönlendirerek toprak altında gelişir. Üreme; yumruların, üzerlerinde en az bir göz bulunacak şekilde, bölünmesiyle olur

Bu gruba sebzelerden verilebilecek birkaç örnek; patates, zencefil ve yer elmasıdır.

Ortak Ad Bilimsel Ad Dikim Zamanı Çiçeklenme Zamanı
Begonya Begonia İlkbahar Yaz
Caladium Caladium İlkbahar Yaz
İris Iris Sonbahar Yaz
Vadi zambağı Convallaria Sonbahar İlkbahar

C-Yumrumsu Kökler:

Yumrumsu kökler de rizomlara benzerler. Ama en önemli farkları, bunların gerçek kökler olmasıdır. Gelişen kök, gövde ve yaprakları oluşturur. Üremesi köklerin ayrılmasıyla olur.

Ortak Ad Bilimsel Ad Dikim Zamanı Çiçeklenme Zamanı
Yıldız çiçeği Dahlia İlkbahar Yaz

Sonbahar Soğanlarının Dikimi

Genel bir ilke olarak dikim ilk donlardan 4-6 hafta önce yapılmalıdır. Fakat eğer bu süre kaçırılırsa endişeye gerek yok. Bu sürenin sonrasında da dikim yapılabilir. Tabii bu durumda doğru dikim ve bakım teknikleri daha da önem kazanır

Adım adım dikim

1. Çiçek yatağının hazırlanması Öncelikle tüm yabani otlar temizlenmeli. Ardından toprak, alt üst edilerek ve iri topaklar ufalanarak gevşetilmeli. Eğer çalıştığımız alan ilk defa çiçek yatağı olarak kullanılacaksa ve özellikle de toprak killi ise, toprağa yosun eklemek son derece faydalı olur. Düşük kotta veya ıslak alanda çalışılıyorsa, dışarıdan getirilen bir miktar toprakla çiçek yatağının yükseltilerek drenajının iyileştirilmesi sağlanabilir

2. Bir desen belirleme İstenilen soğanlı bitkiler seçildikten sonra karar verilmesi gereken şey bunların nasıl bir düzen içerisinde dikileceğidir. Bu noktada yaratıcılık işin içine girer. Kazmaya başlamadan evvel çeşitli çıtalar, toz boyalar vb aracılığıyla uygulanacak desen toprak üzerinde işaretlenir.

3. Dikim çukurunun açılması: Aslında her tür soğanın kendine has bir dikim derinliği vardır. Eğer çok derine dikilirlerse, ilkbahar geldiğinde toprak yüzeyine ulaşamazlar. Eğer çok sığ dikilirlerse de kışın donarak ölebilirler. Genel olarak soğanlar, çaplarının iki katı derinliğe dikilmelidirler.

4. Soğanın çukura yerleştirilmesi Bu, çok sık hata yapılan bir konudur. Soğanlar, sivri uçları yukarı gelecek şekilde dikim çukuruna yerleştirilmelidirler

5. Soğanın üzerinin toprakla hafifçe örtülmesi nin ardından gübre eklenir. Soğanlı bitkiler için üretilmiş gübreler kullanılmalıdır. Kullanım miktarı için gübre pakedi üzerindeki bilgilerden faydalanılabilir. Gübre eklendikten sonra yine toprak eklenerek dikim çukuru tamamen kapatılır

6. İstendiği takdirde bir miktar malç eklenir. Ağır ağaç kabuğu kullanılmamalıdır. Eğer malçı kalın bir tabaka halinde uygularsak, bir kısmını ilkbaharda uzaklaştırmalıyız ki soğanlar toprak üzerine çıkabilsinler. Ayrıca çiğdem gibi hassas türlerde malç kullanımı tavsiye edilmez.

Bekleme aşaması Bu safhada kış boyunca beklemekten başka yapabileceğimiz bir şey yok maalsef.

* Eğer yaşadığınız yerde kışlar uzun ve soğuk geçiyorsa, donların toprağın derinliklerine inmesini önlemek için malç veya başka herhangi bir çeşit örtü materyali kullanabilirsiniz

* Çiçekleriniz ilkbaharda solduktan sonra, ölü yaprak ve çiçekleri temizlemek için en az birkaç hafta beklemelisiniz. Çünkü yaprakların, bir sonraki ilkbaharda kullanılmak üzere soğana besin maddesi göndermek için zamana ihtiyaçları vardır.

Çiçek Soğanları-Gübreleme

Soğanlar, sonbaharda dikildikten çok kısa süre sonra büyümeye başlarlar. Büyüme toprak altında gerçekleştiği için bunun farkına varmayız. Soğan neredeyse dikilir dikilmez kök sistemini geliştirmeye başlar. Bu sistem, karlı günler başlamadan önceki son haftalarda kendini çok iyi geliştirmelidir. Bu şekilde bitki, ilkbaharda kullanmak üzere yeteri kadar su ve besin maddesini depolar ve bahar geldiğinde de kısa sürede çiçeğe döner

Kök sisteminin sonbahar büyümesi, su ve besin maddelerinin kullanımıyla olur. Bu nedenle doğru uygulanan gübreleme işlemiyle bitkinin istediği besin maddesi sağlanmalıdır. Soğanlı bitkiler için özel olarak üretilmiş gübreler kullanılmalıdır. Bunlar bahçe malzemesi satan marketlerde bulunmaktadırlar. Dikim çukurunda, gübre pakedinin üzerinde tarif edilen şekliyle gübreyi kullanmalıyız. Tamamlanmış çiçek yataklarında gübreyi, serpme ve ardından toprağa karıştırma yöntemiyle uygulayabiliriz. Fakat bu uygulama sırasında toprağı fazla derinden karıştırıp da soğana müdahale etmemeye çok dikkat etmeliyiz. İlkbahar geldiğinde soğanlar, ihtiyaçları olan tüm enerjiye sahip olarak çiçeğe döneceklerdir. Bu aşamada da fosforlu gübre uygulanabilir.

Çiçekler solduktan sonra çok amaçlı gübre uygulanmasıyla, bitkinin sonraki sene için ihtiyacı olan besini depolaması sağlanmalıdır. Bitkinin yaprak ve çiçeklerinin tamamen ölünceye kadar üzerinde kalmasına özellikle dikkat edilmelidir ki bitki sonraki ilkbaharda gerek duyacağı besini mümkün olduğunca depolasın.

Çiçek Soğanları-Dikim Derinliği

Soğanların dikim derinliği çok önemlidir. Zira çok derin dikildikleri takdirde, toprak yüzeyine ulaşamazlar. Ayrıca derine inildikçe toprağın nem oranı da artacaktır. Soğanlar soğuğa ve ıslak topraklara alışık olmalarına rağmen yine de fazla su çürümelerine sebep olabilir. Çok sığ dikildikleri takdirde ise kış donlarının toprak derinliklerine inmesiyle soğanların da donarak ölmeleri söz konusu olur

[•ђд¥дŁ£T گђ]

Malç

--------------------------------------------------------------------------------

Ağaç,çiçek ve sebze gibi ekili bitkilerin çevresindeki toprağın bir takım maddeler serilerek örtülmesine malçlamak veya malç yapmak denir.

Malçın bir çok faydası vardır.otlanmayı azaltır,hatta çoğu zaman önler.Suyun buharlaşmasını önleyerek yazın toprağı serin ve nemli tutar. Kış aylarında ise hassas bitkilerde köklerin donmasına mani olur. Toprak suyla direkt temas ederek kabuk tutmaz ve sertleşmez.Bu suretle hem su,hemde zaman kaybına engel olur.Ayrıca malç malzemesi olarak organik maddeler kullanılırsa toprağı zenginleştirir.

Malzeme olarak:
Yanmış gübre,bahçe kompostu,kuru ot,yaprak,kesilmiş çim, talaş halinde kıyılmış ağaç kabuk ve dalları ve çam iğneleri kullanılabilir.

Bunlardan herhangi biri baharda toprak çapalanarak yabani otları temizlenmiş toprağa 5 cm kalınlıkta yayılır. Sonbaharda gübre ile beraber çapalanarak toprağa karıştırılır.Yalnız ağaç kabukları en az 3 yıl kullanılabileceği için sonbaharda toplanıp kaldırılır.

Bu arada çam iğneleriyle yalnızca asit seven bitkilere malç yapılır. Çilek,ortanca va açelya türleri için kullanılabilir ama sebzeye iyi gelmez.
Kesilmiş çimler de yayılıp hafifçe kurutulduktan sonra malç için kullanılır.Ot ilacı kullanılmışsa ilk 4 biçmede çıkan çimler malç veya kompost için kullanılmamalıdır.

Malç yayılırken malzemenin bitki gövdesine değmemesine dikkat edilmelidir. Çürüme yapabilir.

Kağıttan da malç olur. gazete kağıtları ve eski kartonların yanı sıra erken ürün almak için bazen siyah kağıttan da malç yapılır. Siyah naylon da kullanılabilir. Özellikle çilek ve bazı sebzeler toprağa serilmiş ince siyah naylon örtülerde açılan kesiklere dikilerek yetiştirilir. Böylece kolay ve erken verim alınır.

[•ђд¥дŁ£T گђ]

LALE..SÜMBÜL..NERGİS..
Kim sevmez laleyi,sümbülü,nergisi... Asırlardır şairlere,ozanlara ilham vermiş, bazıları bir devre isim olmuş bu çiçekler ve daha birçok çeşitleri "SOĞANLI BİTKİLER" olarak tanınır.
Her mevsim, iklim ve yere uygun bir soğanlı bitki mutlaka vardır. Kış sonunda toprağı delen kardelenlerden başlayarak,müge,safran,fulya,nergis,sümbül,anemon ve laleler ilkbaharda, begonia,zambak,yıldız ve glayöl çeşitleri ise yazdan sonbahara kadar bahçelerimizi şenlendirir.
Evde yetişebilen soğanlı bitkiler de hatırı sayılacak kadar çeşitlidir. Kaladyum,amaryllis,frezya,gala ve zambak cinsleri gibi.. Ayrıca baharda açan soğanları bu mevsimde dikerek ilkbaharı salonlarınızda karşılayabilirsiniz.
Soğanlı bitkiler besinlerini köklerinde taşıdıkları için özellikle ilk yıl fazla özen gerektirmeden çok güzel açarlar. Ertesi yıl da aynı verim isteniyorsa çiçekleri geçtikten sonra,yaprakları kuruyana kadar iyi sulanıp beslenmelidir. Bu şekilde soğanlar gelecek yıl için yeterli besini depolayabilecektir.
Soğanların bir kısmı toprakta bırakılırken, bir bölümü de sökülüp,kuru toprak veya kum içinde dikim zamanına kadar saklanır. Saksıda yetiştirilen bahçe soğanları ise (sümbül,lale gibi)ertesi yıl bahçeye dikilir. Saksı için yeni soğanlar alınır.
Bu köşede balkon,bahçe ve evde yetiştirebileceğiniz soğanlı bitkileri ve bunlar hakkında gerekli bilgileri sırasıyla yazacağım


SOĞANLI BİTKİLERİN EVDE YETİŞTİRİLMESİ
Baharı salon veya mutfağınızda açan mis kokulu sümbüllerle karşılamak ister misiniz? Öyle ise üç günde soluveren kesme çiçekler yerine saksıda yetiştireceğiniz soğanlı bitkilerle haftalarca bu güzelliğin ***fini sürebilirsiniz.
Bunun için bir alışveriş merkezinin bahçe bölümünü ziyaret etmeniz yeterli.. Eylul ayından itibaren bahçe soğanları satılmaya başlanıyor. Ev için safran (crocus) ve sümbülün her çeşidi,nergis ve lalelerin kısa boylu ve erken açan cinsleri uygundur.
Saksıların dibine drenaj için kiremit parçaları veya çakıl koyun. Yarıya kadar toprak doldurun. Soğanları birbirine değmeyecek şekilde bastırmadan yerleştirin.. Üzerine soğanlar örtülünceye kadar toprak ekleyin. Hafifçe bastırın ve sulayın. Saksıları soğuk ve karanlık bir yere yerleştirin. Bodrum,camekanlı balkonda bir dolap içi olabilir veya saksıların üzerine siyah naylon poşet geçirebilirsiniz. Saksıları 2 ay kadar öylece bırakın. Ara sıra kontrol edin.Toprağı kurumuşsa biraz sulayın.
6-10 hafta içinde soğanlar uç verecektir. Karanlıktan önce gölge,bir iki gün sonra da aydınlık bir yere alın.Yapraklar uzayıp tomurcuk sapları kendini gösterince saksıyı evde direkt günışığından uzak aydınlık bir yere yerleştirin. Düzenli olarak sulayın.Saksıları ara sıra çevirin. Çiçekler bittikten sonra saksıları dışarı çıkarabilirsiniz. Yapraklar kuruyuncaya kadar sulamaya devam edin. Soğanları kuru bir yerde saklayın. Sonbaharda bahçeye ekebilirsiniz.
Alacağınız soğanlar çürüksüz,hastalıksız olmalıdır. Sümbülleri tek dikebilirsiniz ancak diğerlerini grup halinde dikerseniz daha gösterişli durur. Paketin üzerinde çiçek açma tarihi yazar. Farklı zamanlarda açan soğanlar seçerseniz,şubattan mayısa kadar sürekli çiçek elde edebilirsiniz.
Bahçeye dikilecek soğanlar hakkında, her bitkiyi tanıtırken ayrıca bilgi vereceğim.



AMARYLLİS (Hippeastrum)
Bu bitkinin iki ayrı grupta toplanması daha doğru olur. Hippeastrum dış mekanlarda yetiştirilebilen ,dayanıklı bir soğandır. Amaryllis ise bu soğanın melezlenerek üretilen daha farklı bir türevidir. Amaryllis renk ve biçim açısından daha zengin çeşitlere sahip olmakla beraber bahçe şartlarında yetiştirilmeye elverişli değildir.
İç mekanda yetiştirilebilen Amaryllis çeşitleri çiçekçi ve alışveriş merkezlerinde soğanı hazır dikili halde sonbaharda satışa çıkarılır. Son derece iri ve cazip renkli çiçekleri dikimden 8 hafta sonra açmaya başlar.
YETİŞTİRİLMESİ:
Saksıyı oda ısısında, aydınlık bir yere koyun. Soğan filizleninceye kadar az,daha sonra bolca sulayın. Çiçekleri geçtikten sonra ertesi yıl açması için yaprakları sararıncaya kadar sulamayı sürdürün. Haftada bir sıvı gübreyle besleyin. Zamanla kuruyan sap ve yaprakları alın, sulamayı kesin. Kuru halde muhafaza ettiğiniz saksıları sonbaharda yeniden sulamaya ve beslemeye başlayın. 3 yılda bir saksı değiştirin.
HİPPEASTRUM
Bahçede yetiştirilmeye uygun bu cins Amaryllis kadar meşhur değildir. Soğanlar mayıs ayında drenajı iyi,bol güneş alan bir yere dikilir. Her biri 15 cm. derinlik ve 30 cm. aralıklarla dikilmelidir. Sap uzayınca ince bir çubukla desteklenirse eğilmez..Soğanlar kışın toprakta kalabilir.



AFRİKA ZAMBAĞI (Agaphantus)
Agaphantus hem yerde,hem de saksı içinde yetiştirilebilen çok gösterişli ve dayanıklı bir çiçektir.Yüksekliği 1 metreye varan bitki yaz boyunca beyaz,mavi ve mor renklerde bol çiçek açar.
Seradan saksı içinde alabilirsiniz.Güneşi çok sever.Soğan olarak dikilecekse derinlik 10 cm. olmalı ve 50 cm. aralık verilmelidir.Yaz aylarında bolca sulanır.
Saksıda olanlar için;kökleri saksıyı doldurmadıkça değiştirilmemelidir.Kışa dayanıklıdır.

MANİSA LALESİ (Anemone)
Anavatanı anadolu olan bu çiçek zengin renk ve çok farklı çeşitlere sahiptir.Cinsine göre şubattan eylüle kadar çiçek verir.Pek boylu değildir.(15-20 cm.)güneş veya hafif gölgede yetişebilir.Cinsine göre ilk veya sonbaharda dikilir
"Pençe" tabir edilen soğanları 5 cm. derinlik ve 10 cm. aralıklarla dikilmelidir.



KANA (Canna)
Büyük renkli yaprakları,gözalıcı çiçekleriyle kanalar bahçelerin, parkların en gösterişli bitkilerindendir.Bir kere dikilince kalıcı olur ve sürekli çoğalır.Kısa boylu cinsleri rahatlıkla saksıda yetiştirilebilir.Boyu 60 cm.den 1,5 metreye kadar değişebilir.
Rizom denilen etli kökleri Mayıs ayında 5 cm. derinlik ve 30 cm. aralıklarla bol güneşli bir yere dikilir.


KLİVYA (Clivia)
Klivya bir iç mekan bitkisi olmakla birlikte yazın dışarıda,yarı gölgede durabilir. Soğuklar başlamadan içeri alınır. Güneşli bir pencere önüne yerleştirilir.Koyu yeşil renkte dar uzun yaprakları ile çiçeksizken dahi dekoratif bir manzarası vardır. Baharda kalın sert bir sap çıkarır. Üzerinde demet halinde 15 -20 adet çiçek bulunur. Borazan şeklindeki bu çiçekler genelde portakal rengi ve çok gösterişlidir. Yaşlı bitkiler daha fazla çiçek sapı çıkarır.
Klivya'nın her yıl açması için saksısını mecbur kalmadıkça değiştirmeyin. Kışın çok az sulayın ve beslemeyin.

SAFRAN, ÇİĞDEM (Crocus)
Safranlar aslen çayır ve ormanlarda yetişen doğal bir çiçektir. Melezleme yoluyla bir çok çeşidi üretilmiştir. Beyaz,sarı,mor ve çizgili çeşitleri cinsine göre ilkbahar veya sonbaharda çiçeklenir. Toprak açısından seçici değildir. Gölge ağaç altlarından çim alanlara kadar her yerde yetişir. Saksıya dikilirse tomurcuklandığı zaman içeri alınabilir.
Sonbaharda açanlar haziranda,ilkbaharda açanlar ise eylül-kasım arası dikilir.
Soğanları 7,5 cm. derinlikte ve 10 cm. aralıklarla dikilir.

İNCİ ÇİÇEĞİ, MÜGE (Convollaria)
Nemli, gölge ağaç altlarını çok seven müge, iri yaprakların arasında çıtı pıtı beyaz kokulu çiçekleriyle çok zarif bir bitkidir. Rizom denen etli kökleri toprak altında dallanarak çoğalır. Gölge alanlarda yer örtücü olarak kullanılabilir.
Çizgili yapraklı ve pembe çiçeklileri de mevcuttur.
Kökleri kasım ile mart arası 2,5 cm.derinlikte ve 10 cm. aralıklarla dikilir. İlkbaharda çiçek açar.Suyu çok sever.
Müge zehirli bir bitkidir.

YILDIZ ÇİÇEĞİ - DALYA (Dahlia)
Anavatanı Güney Amerika olan yıldız çiçeğinin yumruları 1814'de Avrupa'ya ilk gönderildiği zaman sebze olarak yenmişti. Ekilen yumrular gelişip muhteşem çiçekler açtığında ise işin rengi birden değişti. Üstelik bu bitki aşılanmaya ve
melezlemeye çok elverişliydi.Çeşitleri birden arttı.Yıldız çiçeği için Avrupa'da meşhur "lale çılgınlığı"nı andıran bir dönem yaşandı. Nadir soğanlar ağırlığınca altına satıldı.
Zamanımızda yıldız çiçeği binlerce çeşidiyle hala popülaritesini koruyor. Boyutu düğme iriliğinden servis tabağı büyüklüğüne kadar değişen çiçek çeşitlerinin neredeyse her rengi vardır. Çiçek biçimleri de farklıdır. Pompon,kaktüs,dekoratif ve yalınkat bunlardan bazılarına verilen isimlerdir. Ayrıca ebruli,benekli ve kırçıllı olanları da mevcuttur.
Bitkisinin yüksekliği cinsine göre bir karıştan iki metreye kadar değişir. Kısa boylular saksı veya çiçekliklere yahut bahçede çiçek öbeklerinin ön kısımlarına ekilir. Orta boylu olanları büyük saksılarda yetiştirilebilir. Ancak uzun boylu ve iri çiçekli yıldızlar yalnızca bahçeye dikilmelidir.
Yıldızlar bol güneş,iyi gübrelenmiş toprak ve bol su isterler. Yumruları dikmeden altı hafta evvel yeri iyi yanmış gübreyle beraber bir bel derinliğinde kazılır. Mayıs içinde kürekle 15 cm.derinliğinde bir çukur açılır. Açılan çukura 3-4 yumru dikkatlice yerleştirilir. İyi toprakla üzeri örtülür.Yumrular 7-8 cm. derinlikte olmalıdır. Toprak parmaklarla bastırılıp, sıkıştırılır. Filizler görününceye kadar fazla su istemez.
Boylu yıldızlar destek ister.Destek çubuğu çukur açıldığında, yumruları yerleştirmeden önce toprağa sağlamca çakılır.Daha sonra yumrular yerleştirilir.Kısa boylular için gerekmez.
Yıldız çelikle de yetiştirilebilir.Baharda yumrular sürünce,sürgünlerden 15 cm. lik çelik keskin bir makasla alınır.İyi toprakla dolu bir saksıya ekilir.Hafif gölgede ara sıra sulanarak köklendirilir.Daha sonra toprağıyla beraber gerçek yerine dikilir.
Eskiden yaz sonuna doğru çiçeklenen yıldızların şimdiki çeşitleri Hazirandan başlayarak Kasım sonlarına kadar sürekli açıyor.Devamlı ve kaliteli çiçek almak için bitkiler her 15 günde bir gübre şerbeti veya suda eriyen çiçek gübresiyle beslenmelidir.
Sonbaharda bitkinin sapları kararınca yumrular çatal bel yardımıyla dikkatlice topraktan çıkarılır.Cinsine göre etiketlenir.Bir hafta kadar kuruması beklenir Daha sonra serin ve kuru bir yerde bahara kadar muhafaza edilir.

KARDELEN (Galanthus)
Baharın ilk müjdecisi olan kardelenlerin anavatanı Anadoludur.Yetiştirmesi gayet kolaydır. Ancak soğanları kurursa tutmaz. Onun için başlangıçta hazır yetişmiş almalı,daha sonra usulüne uygun olarak çoğaltmalıdır.
Bitki çiçekleri bittikten sonra yaprakları henüz yeşilken dikkatlice sökülür.Kökleri ayrılır ve bekletmeden dikilir.
Kardelen yarı gölge ve nemli topraktan hoşlanır.Çimlerin arasına ve ağaç altlarına dikilebilir