Ağlama Duvarı!

[bal650]

>
>>>
>>>Kudüs'te görevlendirilen bir gazeteci, Aglama Duvari'nin
önünden her geçisinde, yasli bir Musevî'nin orada öyle durup dua
ettigini fark etmis.
>>> Bir hafta, iki hafta... sonunda adamla bir röportaj yapmaya
karar
>>>vermis.
>>>
>>> Izin alip teybini açmis, sormus adama:
>>> - Adiniz?
>>> - David. Polonya Yahudisiyim. Yasim 65. Smalla'da bir manav
dükkânim
>>>var. Evliyim. Iki çocugum Tel Aviv'de bir çiçek serasinda
çalisiyor... - Sizi her gün burada, Aglama Duvari'nin önünde, dua
ederken görüyorum. - Evet, her sabah dükkâni açmadan buraya gelirim.
Dünya barisi ve insanlarin kardesligi için dua ederim. Ögle tatilinde bu
sefer
>>> insanlarin mutlulugu, acilarin sona ermesi için Yaradan'a
yalvaririm.
>>>Aksam da, eve dönerken, bu kez dürüst ve iyi insanlarin
esenligi için dua ederim. Cumartesi günümü de burada, yine dua ederek
geçiririm. - Ne güzel! Kaç senedir bunu sürdürüyorsunuz?
>>> - Israil'e göçtügümden beri, yani 40 yili geçti.
>>> Gazeteci çok etkilenmis, heyecanla sormus:
>>> - 40 yildir her gün dua ediyorsunuz. 40 yildir yilmadiniz.
Bugün nasil
>>> bir duygu içindesiniz, neler hissediyorsunuz?
>>> Uzun uzun iç geçirmis yasli Musevî; sonra bezgin bir sesle
cevap
>>>vermis: -
>>>
>>> Vallahi artik bilemiyorum, demis. Içimde, sanki duvara
>>> konusuyormusum gibi bir his var...
>>>
>>>