Trafik Cezası

[TRessam]

TRAFİK CEZASI

Jack yavaşlamadan önce Takometreye baktı:
Hız limitinin 50 mil olduğu yerde 73 mil ile gidiyordu
ve son dört ay içerisinde dördüncü defa polis tarafından
durduruluyordu. Bir insan nasıl bu kadar şanssız olabilirdi?

Jack arabasını sağa çekti,"İnşallah şu anda yanımızdan
daha hızlı bir araba geçer." diye düşünüyordu.
Polis elinde kalın bir not defteri ile arabadan indi.
Bob? Bu Polis Kiliseden Bob değil mi?
Jack iyice arabasının koltuğuna sindi. Bu durum
bir cezadan daha kötüydü. Kiliseden tanıdığı bir Polis,
arkadaş olduğuna bakmaksızın birini durduruyordu.
Hem de hızlı gidip, trafik kurallarını ihlal ettiği için.

- "Merhaba Bob. Birbirimizi yeniden böyle görmemiz
çok ilginç".

- "Merhaba Jack" Bob gülümsemiyordu.

- "Beni, karımı ve çocuklarımı görmek için eve giderken
yakaladın".

- ''Evet öyle" Bob umursamaz görünüyordu.

- "Son günler eve hep çok geç geldim.
Çocuklarım beni uzun süredir hiç görmedi.
Ayrıca Diana bana bu akşam; patates ve biftek
yiyeceğimizi söyledi.
Ne demek istediğimi anlıyor musun?"

- "Evet ne demek istediğini anlıyorum. Ayrıca trafik
kurallarını ihlal ettiğini de biliyorum." diye cevapladı Bob.

- "Eyvah! Bu taktik fazla işe yaramayacak gibi.
Taktik değiştirmek gerekli" diye düşündü Jack.
"Beni kaç ile giderken yakaladın?"

- "Yetmiş. Lütfen arabana girer misin?" dedi Bob.

- "Ah Bob, bekle bir dakika lütfen. Seni gördüğüm anda
takometreye baktım. Sadece 65 mil ile gidiyordum."

- "Lütfen Jack, arabana gir" diye üsteledi Bob.

Jack canı sıkkın bir şekilde arabasına girdi, kapıyı
çarparak kapattı. Bob not defterine bir şeyler yazıyordu.

- "Bob niye benim ehliyetimi ve araba ruhsatımı
istemiyor ki" diye düşündü Jack. Ne olursa olsun,
bundan sonra kilisede bu adamın yanına oturmaktansa,
birkaç pazar kiliseye gitmeyecekti Jack.

Bob kapıyı tıklatıyordu. Jack arabasının penceresini
5 cm kadar açtı. Bob Jack'a bir kağıt verdi ve gitti.

- "Ceza değil bu" diye kendi kendine söylendi Jack.
Bir anda sevinmişti. Kağıtta şunlar yazıyordu:


"Sevgili Jack, benim bir kızım vardı.
Altı yaşındayken çok hızlı araba kullanan biri tarafından
öldürüldü. Bu kazadan dolayı, adam cezalandırıldı.
3 yıl hapishane cezasıydı bu. Bu adam hapishaneden
çıkınca kendi çocuklarına sarılıp, öpüp, onları tekrar
koklayabildi. Ama ben... Ben kızımı tekrar koklayabilip,
öpebilmek için, cennete gidinceye kadar beklemem gerekiyor.
Bin defa adamı affetmeye çalıştım. Bin kere de başardığımı
zannettim. Belki başarmışımdır, ama hâlâ kızımı düşünüyorum.
Lütfen benim için dua et ve dikkat et Jack, bir tek oğlum kaldı..."


Jack, 15 dakika kadar bir süre yerinden kıpırdayamadı.
Daha sonra kendine gelip, yavaş yavaş evine gitti.
Evine varınca, çocuklarına ve karısına sıkıca sarıldı.
Bob'u şimdi daha iyi anlayabiliyordu.

[GÖNAN]

güzel calsıma tşk..ederim

[marlboro]

Burdan şu sonucu çıkarabiliriz yapılan hatlara ceza vererek düzelmek bazı zamanlarda mümkün olamaz bu hikayede bunu en güzel örneği teşekkürler...

[kaya22]

ceza kesmek herşey demek değilmiş demekki

[bal650]

Biraz klasik olacak ama eğitim şart.selamlar.

[Eflatun]

elinize sağlık duygusal bir yazı olmuş açıkcası daha espirili bir şey beklerken şaşırttınız beni ...ne yazıkki hikayenin gerçek boyutlarını ülkemizdede yaşıyoruz .

[TRessam]

Evet arkadaşlar. Bu yazıyı ilk gördüğümde benide çok duygulandırdı. İnsanı duygulandıran, düşündüren ve bir o kadarda gerçekleri yansıtan bir yazı. Dostlarımla paylaşmak istedim.

Bu yazıyı okurken çok yakın geçmişte yaşadığım ilk trafik cezası olayım aklıma geldi. Müsadenizle kısaca anlatayım.
2000 yılından bu yana araba kullanıyorum. İlk cezamı o gün yedim. 1 Aralık 2005 günü Giresun'dan Samsun'a geliyorum. Fatsa Merkezdeki ışıklarda yeşilden sarıya geçtiği anda durmaya karar verdim ve birazda acı bir frenle yani lastik öttürerek tam ışıklarda durdum. Işıkların dibinde bekleyen trafik hemen beni kenara çekti ve 45 YTL cezayı yazdı. Aslında durmadan devam etsem polisin plakamı okuma şansı bile yoktu ama ben durdum. Durmama rağmen hatalı olduğumu biliyordum. Çünkü şehiriçi sayılan o yolda süratim normalden fazla idi. Hatalıydım ve kuzu kuzu cezayı yedim, hiçte itiraz etmedim. Polisede bunun ilk cezam olduğunu söyledim. Güldü...
Hep alışmışlar ya "Aman abi idare et" türü mazeretlere, şaşırdı ve beni gülerek uğurladı. Samsuna gelincede hemen cezamı ödedim.
Hani "Bir musibet, Bin nasihattan iyidir" derler ya, bende bundan ders aldım. Şimdi iki katı daha dikkatliyim.
Allah (cc) hepimize kazasız, belasız yolculuklar yapmayı nasip etsin.

[lulyak]

Bazen hız kurallarını ihmal etmek,Hele birde yaşam bölgelerinde çok korkunç ve dönüşümü olmayan sonuçları olabilir. Bu hikaye insanın tüylerini urpertiyor.
Trafik Kurallarına Uyalım! Uymayanları Polis uyarsın.Bence bize düşmez. Bir defa sında sırf adamın bir tanesini yukuş yukarı sollayıp geçtşm dşye benimle düz yolda daha sonra yarışır gibi hali vardı. Yollar maganda dolu. Birini uyarmaya çalışırken Hayatımızdan olabiliriz Hiç uğuruna.