Şiir-1

[tottq]

Türklerin Türküsü

Dilek yolunda ölmek Türklere olmaz tasa,
Türke boyun egdirir yanliz türeyle yasa;
Yedi ordu birlesip karsimizda parlasa
Onu kanla söndürüp parçalariz , yeneriz .

Biz Tufani yarattik uyku uyurken bati,
Nuh dogmadan kisnedi ordularimizin ati.
Sorsan söyle diyecek gök denilen su çati :
Türk gücü bir yildirim Türk bilgisi bir deniz.

Delinse yer ,çökse gök yansa kül olsa dört yan,
Yüce dilege dogru yine yürürüz yayan.
Yildirimdan tipiden kasirgadan yilmayan,
Ölümlerle eylenen tunç yürekli Türkleriz....

Hüseyin Nihal Atsiz (1931)

TOPA

YOLLARIN SONU
Bugün yollanirken bir gurbete yeniden
Belki bir kisi bile gelmeyecektir bizle.
Bir kemigin ardindan saatlerce yol giden
Itler bile gülecek kimsesizligimize.

Gidiyorum: Gönlümde acisi yaniklarin...
Ordularla yenilmez bir gayiz var kanimda.
Dün benimle gülen tanidiklarin
Yanliz bir hatirasi kaldi ariik yanimda .

Yufka yürerklilerle çetin yollar asilmaz ;
Çünkü bu yol kutludur gider Tanri Dagina.
Halbuki yoldasini birakip dönenlerin
Degisilir topuda bir sokak kaltagina.
Ister düsün... Kendini ister hayale kaptir...
Uzar,uzar çünkü hiç sonu yoktur yollarin.
Bakarsin aldanmisdin,gördügün bir seraptir
Sevimli bir hayale açilirken kollarin.
Ey dogunun anlgmg serinleten rüzgari !
Ey karanlikta bana arkadaslik eden ay !
Arzularim bir oktur asar ulu daglari..
Düstügü yer uzakta "Dilek" adli bir saray.

O sarayda bulunca devlesen erleri
Artik gözüm arkaya birdaha dönmeyecek.
Hepsi sussa da "Kür Sad" uzatarak elini:
"Hos geldin oglum ATSIZ,kutlu olsun!" diyecek.

Hüseyin Nihal Atsiz (1932)

Tarifi imkansız hisler içinde
Seviniyor, coşuyorum şu anda
Turan görünüyor sisler içinde
Yollarına düşüyorum şu anda
Niyyet ettim daha yola girmeden
Geçilir mi Nahçıcan'ı görmeden
Nahcıvan'da bir çay içip durmadan
Bakü'deyim şaşıyorum şu anda
Bakü'de düğümü çözer gibiyim
Sanki İstanbul'da gezer gibiyim
Bakü'yü okşayan Hazar gibiyim
Kabarıyor ,şişiyorum şu anda

Can Azerbaycan'da kabaran yürek
Durmaz artık yolcu yolunda gerek
Ver elini Türkmenistan diyerek
Aşkabat'ı aşıyorum şu anda
Aşkabat'tan çıkıp Taşkent yoluna
Semerkant, Buhara, Özbek eline
Amu-Derya olup Aral gölüne
Dolup, dolup taşıyorum şu anda

Ben taşarken Tacikistan susuyor
Bişkek'e varmasam Kırgız küsüyor
Tanrı Dağları'nda rüzgar esiyor
Tatlı tatlı üşüyorum şu anda
Üşüsemde gidiyorum öteye
Kazakistan yani Almaata'ya
Mazideki gibi binip bir taya
Yesi'deyip koşuyorum şu anda
Çünkü Yesi bir mübarek kucaktır
Ana kucağından daha sıcaktır
Ahmet Yesevi'ye ait ocaktır
O Ocakta pişiyorum şu anda
Horasan'ın erleride pişmişler
Anadolu Rumeliye düşmüşler
Onlar bir ışık bir güneşmişler
Nurlarında ışıyorum şu anda
Nurlarında ışıyorken işte tam
Gam bürüyor yüreğimi yine gam
Doğu Türkistanım, Batı Trakyam
Yaranızı deşiyorum şu anda

Mezar eşmek korkutmuyor beni pek
Ne mezarlar eştim bugünlere dek
Kırım'a, Musul'a , Kerkük'e tek tek
Ay Yıldızı döşüyorum şu anda
Ay Yıldız örtüsü kızıl Elma'nın
Arif doruğunda murat almanın
Ülkücü olmanın ,Bozkurt olmanın
Gururunu yaşıyorum şu anda...
Ozan ARİF