Tunceli Yöresine Ait Türküler

[kemalseymen]

MUNZUR DAGİ

Bir uzun havadir şu munzur daği
Mor bir katar gibi dizilir gider
Saz calinir aksamlari cem olur
Gönlüm terazisi bozulur gider


Koca firat vura vura başini
Benim anam döğe döğe döşünü
Aşar çiğliklari anaciklarin
Ağitlar yükselir munzura doğru
MUSTAFA KUL(TUNCELİ)

[kemalseymen]

DERSİM DÖRT DAĞ İÇİNDE

Dersim dört dağ icinde
Gülü var bağ icinde
Dersimi hak saklasin
Bir gülüm var içinde

N'oldu ağama n'oldu
Sarardi benzim soldu
Ağam burdan gideli
Bu yerler viran oldu

Harput'un alti kelek
Dersim'e gidek gelek
Eli elimde olsun
Kapi kapi dilenek


Dersim'in yazilan
Meliyor kuzulari
Ben buraya gelemezdim
Alnimin yazilari


Elim elimde degil
Mavzer belimde deiğil
Yikarim seni Dersim
Ferman elimde deil

ANONİM (TUNCELİ)

[kemalseymen]

Munzur Suyu

Karlı dağlar eteğinden
Akar gider Munzur Suyu
Ekine bereket katar
Çağlar gider Munzur Suyu

Şavaklar göçer dağına
Doyulmaz peynir yağına
Munzur'un ateş bağrına
Çağlar gider Munzur Suyu

Alabalık derde deva
Yaktı yürekleri sevda
Ali'ye kavuşmak var da
Çağlamaz mı Munzur Suyu

[kemalseymen]

Beni Görüp Yüzün Öte Dönersin

Beni görüp yüzün öte dönersin
Ne dedim ki niye benden küsersin
Gözlerinden dolu dolu dökersin

Melek yüzlüm ağlama
Kömür gözlüm ağlama
Ben ölürüm ağlama

Aşamadım karlı dağını ardını
Çokta çektim hasretini derdini
Atarmıyım hiç içimden sevgini

Melek yüzlüm ağlama
Kömür gözlüm ağlama
Ben ölürüm ağlama

Hasretin kor olur yanar içimde
Beyazlar büründü siyah saçımda
Affeyle sevdiğim benim suçumsa

Melek yüzlüm ağlama
Kömür gözlüm ağlama
Ben ölürüm ağlama

[kemalseymen]

Ervah-ı Ezelde Levh-i Kalemde

Ervah-ı ezelde levh-i kalemde
Bu benim bahtımı kara yazdılar
Bilirim güldürmez devri alemde
Bir ahtımı yüzbin zare yazdılar

Aşık olan bilir aşık halini
Çıkarır kalbinden kıyl-ü halini
Herkes yare verdi arzıhalini
Bizimkini rüzigara yazdılar

Hitaba erişti kırklar erenler
Sedaları hoştur derviştir onlar
Kayboldu bir yana çok aşıkanlar
Nihani'yi bir kenara yazdılar

[kemalseymen]

Gezdim Cihanı Dolaştım Geldim

(Erkek)
Gezdim cihanı da dolaştım geldim
O gül cemalini görünce eğlendim kaldım
Gülüm kalaylı tasta ayranı taze mi yaydın
Hüda'nın aşkına doldur ver içem ayranı
Gülüm ayranı canım ayranı malım ayranı

(Kız)
Var git oğlan sen bu dağların efesimisin
Yaydığım ayranın kahyasımısın
Yoksa başımın belasımısın
Anam evde yoktur vermem ayran
Gülüm ayranı canım ayranı malım ayranı

(Erkek)
Bunca yıldır gurbet elde dururum
Çeker silahımı seni vururum
Ya yaranı alır ya da ölürüm
Gel kerem eylede doldur ayranı
Gülüm ayranı canım ayranı malım ayranı

(Kız)
Ayranı atlarıma yüklerim
Götürür de dağ başına dökerim
Gurbet elde yarım varda beklerim
Ondan başkasına verem ayranı
Gülüm ayranı canım ayranı malım ayranı

(Erkek)
Tebsiye koydum da binliği tuzlu
Ortadan kaldırak hele Aziz'i
Bir kaşık ayranı ver hala kızı
Hüda'nın aşkına doldur ayranı
Gülüm ayranı canım ayranı malım ayranı

(Kız)
Tebsiye koydum binliği tuzlu
Ortadan kaldırdık hele Aziz'i
Sana feda ettim iki ala gözü
Getir kabını da doldur ayranı
Gülüm ayranı canım ayranı malım ayranı

[kemalseymen]

Munzur Dağında Bir Kuş
Munzur dağında bir kuş
Kanadından vurulmuş
Kani akmış munzur'a
Munzur akmış durulmuş

Oy dağlar dağlar beni
Bu dert öldürür beni
Bir yaralı ceylanım
Dağlara saldın beni

Av kovalar avcılar
Tükenmez bu acılar
Munzura der yanıyor
Şalvar giymiş bacılar

Analar çınar gibi
Gözyaşı pınar gibi
Düşlerine gömmüşler
Acıyı dağlar gibi
(Umudu dağlar gibi)

[kemalseymen]

Dersim Darda

Dağlar boyun eğmez gele dostlarım
Kanar hergün içim herdem ağlarım
Verdiğim ikrardan medet umarım
Yteiş düzgün baba dersim darda
Dersim darda

Darda gardaş darda dersim çok darda
Yol ver geçem dağlar dostlarım darda
Kurban olam sana düzgün baba
Dersim darda
Dersim'in dağları zordur geçilmez
Zalimin zulmüne boyun eğilmez
Medet hızır senden umut kesilmez
Yetiş düzgün bana dersim çok darda
Dersim darda

Akma munzur akma bu zulum bitmez
Gözlerimin yaşı sel oldu dinmez
Anadan banadan yardan geçilmez
Yetiş düzgün baba dersim çok darda
Dersim darda

[kemalseymen]

Çok Özledim Dersim Seni

Viran olmuş bizim köyler
Yalnız kalmış menevişler
Kurban olsun sana eller
Çok özledim Dersim seni

Munzur'un soğuk suları
Serin olur yaylaları
Issız olur geceleri
Çok özledim Dersim seni

Buralarda yaşanmıyor
Kimse beni anlamıyor
Dersim'e hiç benzemiyor
Çok özledim dersim seni

[kemalseymen]

Turna Gibi (Ali Diye Diye)

Turna gibi bir muamma
İne Ali Ali diye
Adını sormadım amma
Konar Ali Ali diye

Ak üstünde karaları
Salmış saçın turaları
Ah ettikçe yaraları
Sızlar Ali Ali diye

Dersim ellerinden soyu
Selviye benziyor boyu
Sanki abu kevser suyu
Sunar Ali Ali diye

Şah Merdan'a boyun büker
Bütün evren teker teker
Baktım bir can semah döner
Hü der Ali Ali diye

Ak gerdanda Zülfükar'ı
Gönüldeki bütün varı
Kerbela'da zarı zarı
Yanar Ali Ali diye

Zeynel der ki doğan güneş
Huri meleklerine eş
Alev alev düşen ateş
Söner Ali Ali diye

[kemalseymen]

munzur

bir uzun havadır şu munzur dağı
mor bir katar gibi dizilir gider
saz çalınır akşamları cem olur
gönlüm terazisi bozulur gider

koca fırat vura vura başını
benim anam döve döve döşünü
aşar çığlıkları anacıkların
ağıtlar yükselir munzur’a doğru

ben de silah çattım şu munzurlar’da
yıldızlara uludum yalnızlığı
başı duman duman dağlara doğru
yönelmiş gidiyor yörük kervanı

söz-müzik: grup yorum

[kemalseymen]

Birlik Zamanı Dersim

Nice Padişahlar geldi cihana
İlim almak için düştü gümana
Her bir çesit atmış bir yana
Kesilmemiş qal u qırı Dersimin

Bismillah diyelim haktan inayet
Ta ezel mazarı ihsanı Dersim
Muhammet Mustafa şahı velayet
On iki imamın lisanı Dersim

Ceddimiz şah Hasan, şahı Horasan
Himmeti bizlere olmuş sayeban
Ikilik Perdesini atalım hemen
Birlik makamıdır zamanı Dersim

[kemalseymen]

dersim'de doğan güneş

şu dersim’in dağları vay le le le vay
şu dersim’in dağları vay
yiğitlerin odağı vay le le le vay
yiğitlerin odağı vay

güne durmuştu gece vay le le le vay
pusu kurulmuştu haince
yırtılıyordu sesizlik le le le vay
gerillanın mermisiyle

dağların ılık yeli vay le le le vay
kavgamızda yol alıyor
d