Afyon Yöresi Türkü Sözleri

[kemalseymen]

A gız senin (de) adın (da) Dudu
Kim taradı (da) kimler yudu
O da güzellerin de adı

Oğlan men men men men
Neden de sen yandım ben
Ben yanıyorum aman
Men men mendili de
Yakmış kandili de
Bulmuş dengini de
Oğlan men men men men
Neden de sen yandım ben
Ben yanıyorum aman

A gız senin (de) adın (da) Nazik
Ak kollara da tak bilezik
Sen orada da aman bize yazık

Oğlan men men men men
Neden de sen yandım ben
Ben yanıyorum aman
Men men mendili de
Yakmış kandili de
Bulmuş dengini de
Oğlan men men men men
Neden de sen yandım ben
Ben yanıyorum aman

A gız senin adın (da) Hava
Bir öpsem (de) dertlere deva
Bunda darılacak ne va

Oğlan men men men men
Neden de sen yandım ben
Ben yanıyorum aman
Men men mendili de
Yakmış kandili de
Bulmuş dengini de
Oğlan men men men men
Neden de sen yandım ben
Ben yanıyorum aman

[kemalseymen]

Adaçalın öte yanı meredir
Derdine yanıyom iki senedir
Gız senin anan da ne gavur ana
Seni orda beni burda meledir

Adaçal üstünde selvi değilim
Selvinin dalında bağlı değilim
Al bohçanı düş ardıma gedelim
Vallahi sevdiğim evli değilim

[kemalseymen]

Afiyon'un (aman aman) ortasında galesi
(de var galesi aman)
Üzerinde (aman) vardır gızlar gulesi
(de var gulesi)
Zümrüt gibi (aman aman) yeşillenmiş ovası
(da var ovası aman)

(Bağlantı 1)
Ay karanlık (aman) gece vurdular beni
(de vay beni)
Yarin yazmasına sardılar beni
(de ah beni)

Galecik'ten (aman aman) ayva gelir gar gelir
(de vay gar gelir aman)
Gümüş yüzük (aman) parmağına yarin dar gelir
(de dar gelir)
Bende sandım (aman aman) meyhaneden
Efem yar gelir (de vay yar gelir aman)

(Bağlantı 2)
Ay karanlık (aman) göremedim (aman) yolumu
(da vay yolumu)
(ah) Bilemedim (aman) cerrah kesti
(benim) golumu (da vay golumu)

[kemalseymen]

Afiyon’un ortasında kalesi
Üzerinde vardır Kızlar Kulesi
Zümrüt gibi yeşillenmiş ovası

Ay karanlık gece vurdular beni
Yarin yazmasına sardılar beni

Galecik’ten ayva gelir kar gelir
Gümüş yüzük parmağına dar gelir
Ben de sandım meyhaneden yar gelir

Ay karanlık göremedim yolumu
Bilemedim cerrah kesti golumu

Bir incecik yol gidiyor Gördes’e
Ilgıt ılgıt kanı aktı mor fese
Nasıl kıydın yeşil gözlü Firdes’e

Ay karanlık görünmüyor yolumuz
Üç kardeştik kurban gitti birimiz.

Bir incecik yol gidiyor Yemen’e
Ilgıt ılgıt kanım aktı çimene
Öldüğümü duyurmayın anama

Ay karanlık gece vurdular beni
Yarin yazmasına sardılar beni

[kemalseymen]

Alim Efe taştan taşa atladı
Fadime gelin mermileri topladı
Goyver beni Alim Efe gideyim
Deyus kocam cümlemizi yokladı

İskelede kara tren duruyor
Dumanını burum burum buruyor
Goyver beni Alim Efe gideyim
Deyus kocam telgıraflar vuruyor

Isparta damında kıratım bağlı
Dinler konağında urganım yağlı
Hasır pazarında Zeyni'nin oğlu
Sen de ondan öç mü aldın Kel Hacı

[kemalseymen]

Altınımı ben boynuma dizerim
Ağlaya ağlaya mektup yazarım destan yazarım
Zorunan veriyor şu zalim babam
Ölümünen olsa yine bozarım bende bozarım

Aldım helkeleri giderim suya
Aman zalim baba ben varmam ona
Üç gün evvel söyledim ben anama
Dördüncüsü günü yanarsın bana ağlarsın bana

Yer altında karamıklar dal verir
Elin oğlu yastık diye kol verir aman kol verir
Kız oğlana el değmemiş gül verir
El demiş güllerle taze bal mı olur
Gonca gül mü olur

[kemalseymen]

Arküstü'ne abaları serdiler
Saat üçte Çil Ahmet'i vurdular
Ceran Ahmet sana nasıl kıydılar

Karlar yesem hararetim kesilmez
Bir güzel uğruna yiğde kıyılmaz

Evleriyle Arküstü'nün arası
Yaktı beni gözlerinin karası
Nedir güzel bu sevdanın çaresi

Dibinde bulası gülinen nergiz
Sabahlar olmuyor Ahmet'im sensiz

Sandıklı'dan gelir kaba leblebi
Anasının möhür gözlü Ahmet'i
Sen şöyle dur ben çe***im zahmeti

Karlar yesem hararetim kesilmez
Bir güzel uğruna Ahmet kesilmez

[kemalseymen]

Arküstüne kurakoymuş çıkrığı
Oyun hevasında bükmüş ipliği
Anasının möhür gözlü kekliği

Şemsiyesi boyalı
Yüz yazması oyalı
Yar bizim kız bizim
Mahkemeye varalım
Paraları sayalım
Söz bizim kız bizim

Kül üstüne sürekoymuş cezveyi
Kim bağlamış başındaki yazmeyi
Kim öğretmiş altın tabak içinde
Şeker badem ezmeyi

Armut aldım bahçadan
Kara gözlü Hatca'dan
Ayrıldım ayrıldım da yadellere sarıldım

[kemalseymen]

Arpalar azık oldu
Sapları kazık oldu
Emsalinin içinde
Sana pek yazık oldu

Elmaya bak elmaya
On param yok almaya
Karbeyaz tenlerini de
Dermanım yok sarmaya

Aşhanede aşım var
Feride kardeşim var
Al kuşak kuşanmadım
Ne talihsiz başım var

[kemalseymen]

Arpalıkdan arpa biçer
Desdesinden güller saçar
Terlemişsin soğuk geçer

Uyuye de galmışım
Sevdalara dalmışım
Yar yanıma gelince
Uyandıran olmamış
(Dep şalvarın üstüne)

Penciresi yeşil boya
Sevemedim (saramadım) doya doya
Alnı kakül üstü oya

Uyuye de galmışım
Sevdalara dalmışım
Yar yanıma gelince
Uyandıran olmamış
(Dep şalvarın üstüne)

[kemalseymen]

Attan indim gül dalına bağladım
Asker oldum martinimi yağladım
Eve geldim mühür gözlüm uykuda
Öptüm aman doya kana ağladım

Oldu mu bir tanem oldu mu
Bir benimle mezarlar doldu mu

Tren yolu dardır amma düz olur
Çok sallanma beyaz fistan toz olur
Ben ölürsem senin halin nic’olur

Oldu mu bir tanem oldu mu
Bir benimle mezarlar doldu mu

[kemalseymen]

Attım tabancamı ateş almadı
Fani dünya kimselere kalmadı
Sensiz ben yattım da sabah olmadı

Gitme dedim yar boynuma (aman) sarıldı
Bize kısmet gurbet elden (aman) verildi
Verildi anam verildi ben yandım

Bir taş attım indi de gitti dereye
Hain düşman aldı beni (aman) araya
Hekim bakmaz iy'olmeycek yaraya

Gitme dedim yar boynuma (aman) sarıldı
Bize kısmet gurbet elden (aman) verildi
Verildi anam verildi ben yandım

Evlerine gide gele yol ettim
El kızını ben kendime mal ettim
Anasından istemeye ar ettim

Gitme dedim yar boynuma (aman) sarıldı
Bize kısmet gurbet elden (aman) verildi
Verildi anam verildi ben yandım

Evlerine gide gele belledim
Ayva sandım gül desteyi elledim
Ben o yari gözlerinden belledim

Gitme dedim yar boynuma (aman) sarıldı
Bize kısmet gurbet elden (aman) verildi
Verildi anam verildi ben yandım