Şiirler ...

[GAFFUR]

Bizim kapı dost kapısı
Girene canımız kurban
Selam: muhabbet tapusu
Verene canımız kurban

Nefisten soyunduk tül tül
Gitti beden, kaldi gönül
Özümüz bag, sözümüz gül
Derene canimiz kurban

Uzadikça hasret demi
Sefkat ati çigner gem'i
Yaramiza sabir em'i
Sürene canimiz kurban

[GAFFUR]

Hayat kilim, çile nakis
Dokuyoruz inis, yokus
Marifet manaya bakis
Görene canimiz kurban

Kin marazdir, sevgi sanat
Yürekte kaynar her saat
Kimsesizlere kol, kanat
Gerene canimiz KURBAN!

[GAFFUR]

Senin ak alnindan, gök gözlerinden
Önce dallar, sonra yapraklar öpsün
Egilsin yildizlar, tutsun elinden
Gecelerden sonra safaklar öpsün

ASK diyorlar en mukaddes hayale,
Ve sen de düsesin bu sonsuz hale...
Hazdan dudaklarin olsun bir lale,
Güller, karanfiller, zambaklar öpsün

[GAFFUR]

Sende kemal bulmus renk, sekil biçim
Yasamanin özsuyusun bir içim
Olanca sularin sagligi için
Seni her gün göller, irmaklar öpsün

Kumral saçlarinda nisan yagmuru
Yazin, ak yüzünden gölgenin moru
Agzindan en serin, hem de en duru
Kayalardan akan kaynaklar öpsün

[GAFFUR]

belki de hiç yoktun öncesinde sen
belki bendim seni kendi adıma sevdiren
ayrı kıyılarda göz kırparken yıldızlar birbirlerine
belki de bendim onları senin gözlerine benzeten
acı bir gülümseyişle takındım mutluluğu üstüme belki
yüzümün bir yanı ile ağlayıp diğeri ile umutlandım aşka ben
gizli bir evcilik oyununa kaptırdım kendimi
uslanmadım hala seni tek başıma sevmekten

[GAFFUR]

"Karışma boşver"'i eylemiş sanat,
"Dava gereksiz" der, "herşey menfaat"
Böyle bir babayi vurursa evlat,
Tüfegi cennetlik, eli cennetlik.

Sevabi, günahi ayirmis Rabbim,
Ölçüdür gözlerim, tartidir aklim.
Yalana riyaya, dayanmaz sabrim,
Haksiza sövenin dili cennetlik.

[GAFFUR]

Bir başkasının hayatında figüran olmak

Onların hayatına biraz renk katmak

Kendi adına hiçbir şey almamak yaşamdan

Onlar için var olmak , onlar için yanmak



Çok mu zor geliyor sana , çok mu zor bana

Hepimiz figüranız bu hayatta

Kandırma kendini , gel dinle beni

Rolünün önemi yok , aslolan sensin



Herkesin hayatında figüranlar var

Herkes aslında kahraman , hem de figüran

Çok mu zor geliyor sana , çok mu zor bana

Hepimiz figüranız bu hayatta
__________________

[haydar42]

Teşekkürler...

[GAFFUR]

sessiz sessiz agladim yine bu gece.......
yaslari yüregime akittim kimse görmesin diye....
sadece agladim iste sessiz ve caresiz.....
sadece agladim ,agladim ve yine agladim.......
birsey diyemedim yine .....yine sustum ve agladim......
ben agladim ......yüregim agladi...ve yine ben agladim.....
sadece sessiz ve kimsesiz agladim iste......
yüregim yandi yine yandi iste....... canim
yarasi kanadi canimi yakti yine .......
dermansiz kaldim nefessiz kaldim.......canim
ve sessiz kaldim iste....sessiz , sessiz kaldim......
anlatamadim....söz edemedim.....
dinleyende yoktu zati.....haykirsamda nafile......canim
hayat iste bu olsa gerek.....
kimi zaman kelimelere sigdirmak mümkün degil......
yetersiz kalir cümleler....kelimeler zor cikar........
anlatmak mümkün degildir.......
duygularini ifade etmek mümkün olmaz.......
bende öyle bir andayim yine......
yüregimde kopan firtinalara, yagan yagmurlara......
sadece sessiz sessiz aglamak düsüyor.......
bir yanda özlem,hasret,belkiler......
bir yanda yüregimin bitmeyen cirpinislari......
sevdasi icin can cekismesi.....
ve iste ben sadece sessiz sessiz agliyorum.....
can ne kadar dayanir bu yanmalara.....
daha ne kadar dayanir bu yürek bilmiyorum.......
sanki gecelerin karasi daha mi karanlik???
yildizlari göremez oldum.....
küstülermi acaba onlarda bana ......
onlar dinlerdi beni.... dost olurdu yanlizligima......
ve iste gecelerde yine sessiz sessiz agliyorum......
yalandir diyorum kabusdur gördügüm......
ama uyanmiyorum ki......gecelerden sonra.....
iste öyle bir gecedeyim yine.....
ve elimden gelen sadece sessiz sessiz aglamak.......

[GAFFUR]

Ne ***ifle okuduğum şiirler ezberimde, ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların sözleri. Dalgın gözlerle yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum.
Sonsuz bir inatla sarıldığım radyodan gelen o harika melodilerin de tadı yok? Peki ya o yağmurda iliklerime kadar ıslanmalarımı kim çaldı benden? Bilmiyorum!


Susuyorum artık... Sustukça susuyorum. Sustukça, üzerime gelen insanlardan kurtarmak için ruhumu, suskunluğuma sarılıyorum. Ama yine de saplanıyor yüreğime bazı kelimeler. Bazıları da acıtıyor üstelik…
Sessiz geceler benim için sığınılan bir liman sanki. Kendimi bulup bulup kaybettiğim karanlıkta, şöyle bir uğradığım kelime hazinem de bir anlam ifade etmiyor. Düşünüyorum da bu güne kadar hep; gibi yazmışım, gibi okumuşum, gibi söylemişim ve en önemlisi; gibi sevmişim...



Elbette hiçbir şey, ben ol deyince olmaz. Bunu biliyorum ama zaman da geçiyor hızla. Tükenmez sandığım bütün sözler bitiyor ve ben de yavaş yavaş tükeniyorum... Onca yıldan sonra; hayata dair ne kaldı ki elimde? Kocaman bir hiç! Öyleyse neden bunca çaba, neye bunca isyan?
Öyle anlamsız ki yaşadığım hayat. Her şey az sonra gerçekleşecekmiş gibi duruyor, elimi uzatıyorum tutmak için, kayboluyor. Benim dışımda kopuyor bütün kıyametler ve ben kendime uyan bir kıyamet beğenmiyorum…
Kalbime bir kurşun sıkacak gönüllü katilimi arıyorum ya da yüreğime su serpecek elin sahibini... Toprağa ateşi düşürecek, denizi yakamozlarla süsleyecek sesin sahibini… Artık basit şeyler bekliyorum yaşamdan.




Örneğin, kimselerin bilmediği sırlarım olmalı ölürken... Kimselerin gitmediği sokaklarım olmalı... İçimi
kanatan özlemlerle yaşlanıp, sonra da sessizce gitmeliyim bu dünyadan.
İşte yine susuyorum; siyah bir geceye dönüyor her anım ve okuduğum her şiir kanatıyor yaralarımı. İçimdeki çocuk ölüyor... Yalancı gülümseyişlerle beni ciddiyete çağıran insanları da önemsemiyorum. Elimden kayıp gidenlerden korkmadığımı bilmiyor ki hiç biri…

[GAFFUR]

sana elveda mı ASLA!!!
Sevdim bir kere seni
Bin umutla bağlandım
Desteğini göremedim
Beni bir türlü sevemedin

Kalbimin acısını hiç hissetmedin mi?
Gözlerimin dolgunluğuna hiç bakmadın mı?
sözlerimi hiç saymadın mıı?
Doğru askım doğru!
sen bana ne zaman aşık gözüyle baktın ki!
Sorma
Söz etmem
Umutlanmam hata
ama unutma
diyemem hiçbir zaman sana elveda

[GAFFUR]

E F E N D İ M... E F E N D İ M...E F E N D İ M....


Getirdin kapına ben istemeden
Kadrini bilmedim belli halimden
Akıl başta değil tutta elimden
Sürüye sürüye götür EFENDİM.

Bir ben varki bende beni bitiren
Bir hal koymaz canda canım götüren
Her daim MEVLA‘yla arama giren
HAK düşmanı nefsim öldür EFENDİM.

Açmış dost bağının gonca gülleri
Güle hasret bitmiş şen bülbülleri
Sevginden nasipsiz boş gönülleri
Rahmet-i deryandan doldur EFENDİM.

Elbet biter bir gün dünya telaşım
Bir beze sarmadan yunmadan başım
EDU lar olmadan benim yoldaşım
Yönümü MEVLA‘ya döndür EFENDİM.

Fatih der huzura nasıl geleyim
Hangi yüzle affım talep edeyim
Yokki başka kapı orya gideyim
Mücrim-i mahşerde GÜLdür EEFENDİM.

Huzuru mahşerde titrek dizlerle
Nedamet içinde yaşlı gözlerle
Dostlar arasında bu can sizlerle
Beraber olmayı ister EFENDİM.

Ölmeyince ölüm anı bilinmez
Tövbe etmeyince günah silinmez
Aşık olmayınca MAŞUK görünmez
Geda‘na CEMAL-i göster EFENDİM....

[GAFFUR]

Öğrendim ki....

Öğrendim ki;
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız,
sadece kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz
ve gerisini karşı tarafa bırakırsınz...

Öğrendim ki;
Güveni geliştirmek yıllar alıyor, yıkmak bir dakika...

Öğrendim ki;
Hayatında nelere sahip olduğun değil,
kiminle olduğun önemli...

Öğrendim ki;
Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün,
ama sonrası için birşeyler bilmek gerek...

Öğrendim ki;
Olmak istediğim insan olabilmem çok vakit alıyor...

Öğrendim ki;
Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek,
hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun...

Öğrendim ki;
Kahraman dediğimiz insanlar,
birşey yapılması gerektiğinde yapılması gerekeni
şartlar ne olursa olsun yapanlardır...

Öğrendim ki;
Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor...

Öğrendim ki;
Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi var...

Öğrendim ki;
Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar daha uzun yol yürüyor...

Ve öğrendim ki...
Mutluluk ne kadar sahip olduğuma değil
sahip olduklarımla ne kadar yetinebildiğime bağlı...
Bunca zaman bana anlatmaya çalistigini,
Kendimi buldugumda anladim