Şiirler ...

[OKURT]

Ne yapayım ÜLKÜDAŞIM?

Zehir oldu,suyum aşım.
İsyanlarda,mahrur başım.
Söyle bana ÜLKÜDAŞIM!
Dili daha tutayım mı?

VATAN gitti,takmadılar.
MİLLET bitti,bakmadılar.
BAYRAK düştü,tutmadılar.
Dişi daha sıkayım mı?

Hain benden, hesap sorar.
Tarihime,zulüm katar.
Günahını bana yıkar.
Sözü daha yutayım mı?

VATANIM'da inliyorum.
MİLLETİM'e ağlıyorum.
BAYRAĞIM'la yanıyorum.
Gözü daha yumayım mı?

BAŞBUĞUM yok,sahipsizim.
Ocağımda nasipsizim.
Gelecekten,ümitsizim.
Canı daha taşıyım mı?

Bana yaban,dağım taşım.
Durmaz akar,gözde yaşım.
Söyle şimdi ÜLKÜDAŞIM!
ÜLKÜMÜZ'den cayayım mı?

Mahrur:Ateşli,hararetli.

Veysel Alkan

[OKURT]

Ne Yaradan Ne Kulu Afeder Sizi.

Milletime yokluğu reva görenler,
Çok iyi dinleyin ettiğim sözü,
Hakkından fazlasını çalıp yiyenler,
Ne vicdanlar ne kanun afeder sizi...

Yaptığınız ihaneti kabullenmek zor,
Açılır gün gelir halkımın gözü,
Düştümü kalplere ateşten bir kor,
Ne vicdanlar ne kanun afeder sizi...

Vatanı, Ayyıldızı unuttunuz mu?
Görürsünüz öyleyse, Türk'te ki özü!
Sürgüne mi gidersiniz yoksa ipe mi?
Ne vicdanlar ne kanun afeder sizi...

Allah'a mı sığınıp yalvarırsınız?
Duymadık dilinizden bir tövbe sözü,
Bu kafayla cennete nah girersiniz!
Ne Yaradan ne kulu afeder sizi...

Veysel Alkan

[OKURT]

Nefes alıp veriyorum

Soranlara selam benden,
Ölmedim de eriyorum.
Çıkamadı can bedenden,
Nefes alıp, veriyorum.

Geçmiyor hiç yaralarım,
Bir tüterim bir yanarım.
Zordan hayat kovalarım,
Nefes alıp, veriyorum.

Dost,akraba arkadaşım,
Kim sorarsa; rahat başım.
İçe akar hep gözyaşım,
Nefes alıp, veriyorum.

Durdu deli rüzgarlarım,
Tutuşmuştur efkarlarım.
Üzülse de düşmanlarım,
Nefes alıp, veriyorum.

Kollarım hiç tutmasa da,
Kalbim şevkle atmasa da,
Şu gönlüme yatmasa da,
Nefes alıp, veriyorum.

Kalmasa da gözümde fer,
Ömür seferse ben nefer.
İstemesem de her sefer,
Nefes alıp, veriyorum.

[OKURT]

Nerede

Aklımı başımdan alan dertlerin,
En sonuna nasıl varabilirim?
Ağlaya sızlaya geçen günlerin,
Hesabını kime sorabilirim?

Acılar yüklüdür gelen bulutlar,
Üstüme bırakır ne yıldırımlar.
Uzakta kalıyor hep mutluluklar,
Engelleri nasıl yarabilirim?

Tükenmez yokluklar yakamda sabit,
Hüzün ile hüsran başımda zabit.
Bitmiyor bunalım kapımda gelgit,
Huzuru nerede bulabilirim?

[OKURT]

Nereden bilecektim?

.

Deli gibi sevdiğini.
Söyle! nerden bilecektim?
Müneccim mi sandın beni?
Söyle! nerden bilecektim?

Gördüğüne,sorduğunu.
Bana,yürek koyduğunu.
Sevip,aşık olduğunu.
Söyle! nerden bilecektim?

Bir görünce,uçtuğunu.
Hep peşimden koştuğunu.
Aşkın ile coştuğunu.
Söyle! nerden bilecektim?

Gözgöze mi geldin sanki?
İşaret mi verdin sanki?
Aklımı mı çeldin sanki?
Söyle! nerden bilecektim?

Demedin ki bir kez olsun.
Daha yeni söylüyorsun.
Yıllar yılı susuyorsun.
Söyle! nerden bilecektim?

Veysel Alkan

[OKURT]

Seviyorum Seni


Seviyorum seni
ekmegi tuza banip yer gibi
Geceleyin atesler içinde uyanarak
agzimi dayayip musluga su içer gibi
Agir posta paketini
neyin nesi belirsiz
telasli, sevinçli, kuskulu açar gibi
Seviyorum seni
denizi ilk defa uçakla geçer gibi
Istanbul'da yumusacik kararirken ortalik
içimde kimildayan birseyler gibi
Seviyorum seni
Yasiyoruz çok sükür der gibi.

Nazim Hikmet

[OKURT]

Sehir Aksam Ve Sen


Koynumda çirilçiplaksiniz
Sehir, aksam ve sen
Aydinliginiz yüzüme vuruyor
Bir de saçlarinizin kokusu.
Bu çarpan yürek kimin
Sesleri soluklarimizin üstünde küt küt atan
Senin mi sehrin mi aksamin mi yoksa benimkisi mi?
Aksam nerde bitiyor nerde basliyor sehir
Sehir nerde bitiyor sen nerde basliyorsun
Ben nerde bitip nerde basliyorum?

Nazim Hikmet

[OKURT]

Ask


Ask denilen bu illet; ne kânun, kural tanir,
Ne hüküm fermân dinler; ne arlanir, utanir...
Dâvetsiz kapi çalar; zannetme ki usanir! ..

Girdimi bir gönüle, nasil yakar kavurur
Perme-perisân eder, küller gibi savurur

*Önüne geçmek* diye, deyim icâd bulmamis
Bir tutulan, bir daha aslâ iflâh olmamis
Göster! Hangi filinta, sâm-u zebûn solmamis?

Yagiz delikanli mi, yigit mi, demez vurur
Sâh'a pençe taktimi, tâc-i saltanât kurur

Çökmesin bir yürege; inletir, süründürür
Velî'yi deli eyler, Kirk hâle büründürür
Taninmaz mecâl verir, yek-pervâne döndürür

Ne seref, izzet kalir; ne de birakir gurûr
Deldirir Ferhât gibi, önünde dag mi durur?

M. Engin Karatay

[OKURT]

Ankara


Hey gidi Ankara hey
Beni de benzettin ya kendine
Astin suratimi, resmilestirdin beni
Hey gidi Ankara hey
Beni de benzettin ya kendine
Yüzümde bürokrat gülümsemesi
Içimde politik çikmazlar
Kaçinci askti tattigim aksamlarinda
Kizilay'da yürüyemeden el ele ayrildigim
Bir gecelik duygu esnemesinde
Yalnizligimla kendimi evime attigim
Tutamadigim mevsimlerini doya doya
Kaybettigim kendimi herhangi bir sokagin
Herhangi bir ayriminda...
Geçerken ömrüm giris katlarinda, üsüdüm titredim.
Otuz yasima girerken bir yaz aksaminda,
Bekar evlerinin soluk aydinliginda kötü aliskanliklar edindim.
Hiçbir kiza yalan söylemedim Ankara.
Ama bir ebruli aksamda, ezan seslerine karisti çigligim.
Oyaliyormusum kendimi geçici heveslerde.
Kar çiçekleri açiverdi yüregimde,
Sen ask de buna, ben çikmaz sokak Ankara.
Delik olan cebime koyacaktim tüm hüzünlerimi
Yine siirler çalip sairlerin soluk nefesli kitaplarindan,
Sarkilar sarkilar düzecektim ona ve Ankara,
Çelik renkli gecelerine dagittigim yildizlardan,
Taç yapacaktim sari saçlarina.
Gözlerindeki yesilden sürecektim antik yalnizligina.
Ikimizin de paylasacagi birisi olacakti hayatimda.
Anlarsin ya sen Ankara, ben ve o.
Üç kisilik bir dünya kuracaktik,
Gözyaslarinin kahkahaya karistigi su dünyada.
Duygu sevinecekti,
Telefon edip Zeynep'e evleniyormus diyecekti.
Frekansini yakalamisken tam da mutlulugunun,
Çankaya'dan bir rüzgar esti.
Kiskandin ya bizi helal olsun sana
Su ölümlü dünyada kendin gibi bir dünya görmeden,
Bogacaksin öylemi, kalabalik kaldirimlarinda beni.
Hüzne doyacagim öylemi, senin gibi gecekondularinda.
Benim gibi bir bozkir çocugu,
Meram aksamlarinda çiçeklerin nasil olgunlastigini bilirim ben.
Çözmüsken sifresini tam da hayatin
korkma Ankara korkma
Yazilmamis bir siirin okundukça çogalan ilk kelimesinde,
Akip giderken kaderimiz iki ayri yöne,
Mutlaka bulusacak vuslat denizinde.
Ankara korkma okudugu dualari anamin ikimizi de kurtaracak.
hiç ummadigin bir günde, söyle günes burcundayken sevinçlerin
sen bana alisacaksin ben de sana Ankara



Bedirhan Gökçe

[OKURT]

Aglamak


Aglamak
Bazi acilarda yetmez
Bazi ölümlere

Örtüsüdür bazi acilarin
Örter, örtülmez
Savunur bir süre

Aglayanlar sevinmeli
Sevin agliyabiliyorsan
Acilar art arda dinmeli

Durur bir nöbetçi gibi
Durur bir bekçi gibi
Zamana gülmeli-gülmeli.

Sevin agliyabiliyorsan
Unutmanin kardesidir aglamak
Uyur uyanir yataginda duygularin
Düsüncenin kucaginda hep çocuktur
Aglamak.

Özdemir Asaf

[OKURT]

Aysel Git Başımdan



Aysel Git Başımdan
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ölümüm birden olacak seziyorum.
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum.

Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
Dağıtır gecelerim sarışınlığını
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın,
hiçbir dakikamı yaşayamazsın.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Benim icin kirletme aydınlığını,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

Islığımı denesen hemen düşürürsün,
gözlerim hızlandırır tenhalığını
Yanlış şehirlere ***ürür trenlerim.
Ya ölmek ustalığını kazanırsın,
ya korku biriktirmek yetisini.
Acılarım iyice bol gelir sana,
sevincim bir türlü tutmaz sevincini.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Ümitsizliğimi olsun anlasana
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim.

Sevindiğim anda sen üzülürsün.
Sonbahar uğultusu duymamışsın ki
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş,
uzak yalnızlık limanlarına.
Aykırı bir yolcuyum dünya geniş,
Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki.
Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş.
Sakın başka bir şey getirme aklına.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim,
ölümüm birden olacak seziyorum,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim.
Aysel git başımdan seni seviyorum...

Attila İlhan

[OKURT]

Ve Ben


Sana kosuyorum bir vapurun içinden
Ölmemek, delirmemek için...
Yasamak; bütün adetlerden uzak
Yasamak...
Hayir degil, degil sicak:
Dudaklarinin hatirasi;
Degil saçlarinin kokusu
Hiçbiri degil.
Dünyada büyük firtinanin koptugu böyle günlerde
Ben onsuz edemem.
Eli elimin içinde olmali,
Gözlerine bakmaliyim,
Sesini isitmeliyim.
Beraber yemek yemeliyiz.
Ara sira gülmeliyiz.
Yapamam, onsuz edemem.
Bana su, bana ekmek, bana zehir;
Bana tad, bana uyku
Gibi gelen çirkin kizim,
Sensiz edemem!


Sait Faik Abasiyanik

[OKURT]

Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde

Beni tez saldılar o kaldı içerde
Çok sonra duydum ki Yozgat'ta sürgünde
Ne yapsa ne etse üstüne gitmişler
Mavi gökyüzünü ona dar etmişler

Diyarbakırlıymış adı bahtiyar
Suçu saz çalmakmış öğrendiğim kadar
Geçiyor önümden gülyüzlü bahtiyar
Yaralıyım yerde kalan sazı kadar

Rastlardım avluda hep volta atarken
Sigara içerken yahut coplanırken
Kimseyle konuşmaz dağ gibi titrerdi
Çocukça sevdiği çiçeği sularken

Gazete çıktı üç satır yazıyla
Uzamış sakalı çatlamış sazıyla
Birileri ona ölmedin diyordu
Ölüm bir yanında hüzünle gülüyordu
.





Yusuf Hayaloğlu