Şiirler ...

[OKURT]

Vakit doluyor ,gitme zamanı
Doyamadın bana , yüreğinde kalsın son kurşunum
Bir parça sevdayı sar bohçana ,
Sakla onu kızıl topraklara.
Hoşçakal gözümün nuru ,
Karacadağda yükselen çoban ateşine yazdım son mektubumu
Nameleri duman duman aksın her gece yıldızlarına.

Gidiyorum baygın gözlüm
Uzaklar beni çağırır sensizliğe
Soğuk ,sessiz bir toprak düşer üstüme
Kırılgan bir şarkının notaları zincirlemiş beni
Gözlerindeki bulutları açmaya gidiyorum
Hoşçakal nefesi şiire boğulacak adam

Yarınlarına öksüz kumrular saçtım
Cigara ziftleneceğin ,sessiz sokaklara yanlızlık bıraktım
Gidiyorum ,yanakları yağmurlara bulanacak yarim
Vakit tamam
Bir aşkın fidanından çatırdayan dal gibi
Ürkek karanlığın beşiğine düşercesine.
Mavi gecenin dalından bir yıldız kayıyor
Alacakaranlığın küskün şafağına,
Hoşçakal , mezarıma sızlanıp, ağıtlara boğulacak sevdiğim

[OKURT]

HiC KaLBiN AGRIDI MI SeBePSiZCe *~.


Hiç kalbin ağrıdı mı sebepsizce,
Hiç için titredi mi sıcak yaz geceleri,
Dolunaya baktığında hissettin mi hiç
Yapayalnız derin bir karanlıkta olduğunu,
Ve acı bir şekilde farkına vardın mı,
Kalabalık içinde sessizce dolaştığını&

Düşündüğün şeyi bilmeden uzaklara takılır gözlerin;
Ellerin bilmediğin elleri tutar sanki,
Tuttuğun el sana huzur verir de;
Sen o huzurla bir türlü rahatlayamazsın&
Boğazında kelimeler düğümlenir, yutkunursun;
Bakışların buğulanır, gözlerini kısarsın,
Tek damla düşmesin diye çabalarsın;
Bilirsin ilk düşen damla habercisidir; sağanakların,
Bilirsin sağanakların ardından körelir; duyguların,
Bilirsin ki içindeki yangınlar büyür sağanaklarda&
Sen bilirsin ama kalbin bilmez bunları,
Yaşadıkça yaşar sevdalar kalbinde,
Büyüdükçe büyür kalbin, her sevdayı saklar içinde,
Gün gelir sığmaz olur kalbin göğsüne,
Taşıyamaz olur bedenini, artık yorulur&
Duyguların ağır gelir; ezilirsin
Bir gün açıklanmamış duygularınla köşende,
Teslim olursun ölüme,
Sessizce

[OKURT]

puslu sokaklarda aşkı düşündüm
aşk sıcaktı kış soğuk
hislerim sisler gibiydi
bazen süslediler hayallerimi
bazende buza çevirdiler

gölgesinde kaldım hayat ağacının
hep senden bekledim sanki ben suçsuzdum
geçmi olur eksikmi kalır zaman gidenlere
umutların tükendiği yerde pişmanlıklar başlamış
haklı olmak neye yararki tek başına
bütün haklar senin olsun bana seni ver

bitti sanki rüya değil, büyü olmalı
biraz daha devam etse nolur sanki
silgim yoktu tükenmez kalemim için
yırtıp attım her sayfamı
birtek sen kalmıştın hayat defterimdeki son sayfam
ya sen fazlaydın sığmadın hayatıma
yada benim kalemim yetmedi seni doldurmaya

şimdi kapakları kaldı bana içi boş
tıpkı kışın yapraksız kalan ağaçlar gibiyim
tam ortasındayım kışın ıssız, üşüyorum
neye yararki içi boş bir hayat yak kapaklarını
kalmasın hatırası külleri savrulsun kışın fırtınasında

şimdi kalbim ikinci ele düştü
mutluydum senden önce nerden çıktın sanki
çok bitkin ve yorgunum
son bahar yaprakları kadar kırılganım
dokunmayın basmayın artık yeter..
yazacak bir kaderimiz olmasada
kalemi bırakmak zor bizim için artık..
biz değişemedik..

[OKURT]

Çakır gözlerim küskün, ağlamaklı düne , bugüne , yarına , ve senden

baska görebileceğin tüm güzelliklere, ağzımda dünden kalma bin küfür .

kimsesizligime....



Her şey için o kadar geç ki artik dönmek o kadar zor ki eski günlere

halbuki kimin aklına gelirdi böylesi pişman olacağım,özlediğim, sarılıp a

ağlamak istediğim sadık yârim

[OKURT]

Biryerlerdesin biliyorum

Belki bir göl kenarında mazimizi düşünüp uzaklara dalıyosun

Belki çarşı pazar dolaşıp herkesin yüzüne belki odur diye bakınıyosun

Belkide keşke deyip yaşanmış şeylere kahrediyosun

Bir yerlerdesin biliyorum.............



Ben haalaa sendeyim bunu biliyomusun!!!!!!!!!!!

[OKURT]

Birgün düşerse yolun,
Yolu olmayan her hikayenin başlangıcına,
Tıkanırsa yalnızlığın,
Aşk`a mühürlenen her satırda,
Beni oku,ama beni anlama,

Elimde solan güller,
Son bir gayret dokunursa dudaklarına,
Bil ki,içimde hasret,
Bil ki,yüreğimde sevdadır sevdiğim,
Sana bırakacağım en son esaret,
Ve eller,
Ve hayaller çekip gidecekse,
Durmasın gitsin,
Ben hep senin,
Sen hep Yüregiminsin..

[OKURT]

Aklımın olmazlarından darmadağın ettim geceyi,
Kaçtığım aşka yakalandım sonunda.
Bulduğum an yitirdiğim sözcükler gibiyim,
Sesimden kaçıyorum ele veriyorum kendimi
Serserinin biriyim...

Gecenin bir vakti yürüyüp gidiyorum içimden,
Yazımın her zaman ağlayan bir imi,
Yüzümün yarım kalan gülüşleri resmeder bir hali var...
Önümde hep iki yol,
Birini yürüsem geç kalıyorum birine.
Kırgınım, mızıkçının biriyim
Hep ucu ucuna yetişmeyim sevmelere...

Başı boş bir rüzgar gibi gelip geçiyorum nesneden,
Gizli bir özneyim adımı çağırmıyor kimse...
Hep bir ayrılığı soyunup giyiniyorum,
Hep yarım kalıyor nota,
Hep aynı şarkıyı söyleyip, aynı yerde detone olan biriyim...
Bezginim, kaldırmaz aldanışları artık yüreğim...

İnceldiği yerden bir düğüm daha atabilirim,
Delinin biriyim asfaltın ortasına yatabilirim...
Bir düğüm daha atabilirim,
Dönüp baktığımda ipteki düğüm sayısıdır yaşamalar bilirim...

Anne bana daha iyi bir yalan bul!
Kendimi avutmaya gücüm yok artık
Kendimi sırtımda taşımaktan yoruldum,
Anahtarı kırılmış kapı gibiyim...
Kilitliyim üstelik, kimsesizin biriyim,
Suya atılmış buz parçası gibiyim...
Vakitsiz bir yağmurum,
Bir gün bir yerde apansız dinebilirim...
Anne beni bu kez doğurma bir daha!

[OKURT]

BEN SENİ ÖZLEMİŞİM



Şiir tadındaydın sevgili
Su gibi yudum yudum
Hava gibi nefes nefes
Ekmek gibi dilim dilim
Ben seni özlemişim…
Gözbebeklerinde yüzümü
Dudaklarında adımı
Hayalinde düşümü
Canım deyip gülüşünü
Ben seni özlemişim…


Niçin dolar gözlerim
Niçin bulurdum ben
Her şarkıda seni
Niçin her hüzünlü şiir
Derinden dağlarmış yüreğimi
Ben seni özlemişim…
Yokluğunda üç gece
Titrediğini ellerimin
Delice çarptığını
Yaralı yüreğimin
Saklasam bilmeyeceksin
Bilmelisin ki bir'sin
Her an benimlesin
Ben seni özlemişim…

Nereden baksan ayrılık
Nereden baksan yoksulluk
Nereden baksan sensizlik
Ölüm gibiymiş bana
Yaşayıp bilmeliymişim
Ben seni özlemişim…
Uykusuz gecelerde kalmayı
Senle sevdalara uyanmayı
Yangınlarda suya kanmayı
Yeniden sana sevdalanmayı
Ben seni özlemişim…

Ayrılık nasıl olurdu
Ölüm gibi yokluğun
Sensiz gecelerde benim
Bir şey var farkında olduğum
Ben seni…
Yanı başımda iken özlemişim

[OKURT]

Anladım seni sevmek neymis...........

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım.
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
YÜREĞİNDE AŞK OLMADAN GEÇEN HERGÜN KAYIPMIŞ,

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım...
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,Gözyaşımı
kahkaya çevirdiğinde anladım..
BİR İNSANI HERHANGİBİRİ KIRABİLİR, AMA BİR TEK EN ÇOK SEVDİĞİ ACITABİLİRMİŞ,
Çok ACITTIĞINDA anladım..
Fakat,hakedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,Gözyaşlarıyla
birlikte sevinçler terkettiğinde anladım..
YALAN SÖYLEMEMEK DEĞİL, GERÇEĞİ GİZLEMEMEKMİŞ MARİFET,
Yüreğini elime koyduğuında anladım ..
"SANA İHTİYACIM VAR,GEL ! " diyebilmekmiş GÜÇLÜ OLMAK,Sana ''git''
dediğimde anladım..
Biri sana ''GİT'' dediğinde, '' KALMAK İSTİYORUM '' diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...
Özür dilemek değil, '' AFFET BENİ '' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve GURUR, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
SEVGİ DOLU YÜREKLERİN GURURU OLMAZMIŞ ,

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.. istediği..

Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş

[OKURT]

Düşünki, sevdiklerinden, doğup büyüdüğün topraklardan çok uzaklarda bir yerdesin.
Akşam olur kapanırsın dört duvarına...
Konuşursun... Ağlarsın... Anlatırsın... Bağırırsın... Sesin yankısını yitirir duvarlarda...
Halini bir soran, sesini bir duyan olmaz...
Sonra ey der, hey der susarsın... Kıvrılıp yüreğinin içine büzülürsün bir köşede... Kıvranırsın...
Kanarsın... Geldiğin yerler gelip çakılır usuna... Düşünürsün... Düşünür üzülürsün. Üzülür Düşünürsün...

Acılar ki, zemheri kadar karlı, uzak bir yol gibi uzun. Kimseler görmesin diye gözlerinde sel sel taşan yalnızlığı.
Kimseler duymasın diye, ışık sızmayan bir bodrumun karanlığına gömersin sesini.
Ey der susarsın, hey der susarsın, ah der susarsın, vay der susarsın,
oy der susarsın.Unutur yollar seni, unutur güvercinin...

Bir dost ararsın, elini uzatırsın elin havada kalır... Gözlerin tavanda, sözlerin ağzında çaresiz kalır...
Uzun ince bir ah gibi, bir sızı gelip saplanır kalbinin tam orta yerine burgulu bıçak gibi...
Ne kadar sevgi varsa kanar içinde işte o zaman, ne kadar özlem varsa yanar...
Oturup ağlamak istersin şöyle doya doya ama akmaz bir damla yaş gözlerinde...
Yüreğinin ağladığını hissedersin o an, yüreğinle beraber geçmişin de ağlar içinde...
Ömrünce hep kırılırsın, kanarsın, durduramazsın kanamayı... Kırgın, kızgın, yorgun, bir o kadar da yaralısın...
“Hayat ki, hakkını hep başkalarına vermiştir ama yinede haklı çıkan hep başkaları olmuştur”.

Anlatamazsın derdini kimselere hep içine atarsın. Acıların dehşetli dalgalarında yolunu yitirmiş bir gemi
gibi kalakalırsın tanımadığın denizlerin ortasında, şaşkın bitkin, bir o kadar da yorgun ve çaresiz...

Unutursun içindeki ışıkların beyazlığını, bütün renkler siyaha çalmıştır artık.
Dalgın dalgın bakarsın sulara, Umut yaralı bir kuş olmuş, uçmuş elinden...
Ayrılık sözleri su olup sızı sızı akar dilinde, içindeki bütün pınarlar kanamaya başlamıştır...

Kar yangını bir gecedir zaman artık, kahrolası ıssıs sokaklarda...
Akşam şehire her gelişinde, hüzünle gelir. Acılarını alıp gitmez...
Kanadı kırılmış yavru bir kuş gibi sığınacak bir dal ararsın...
Ve sessizce solursun bir hazan yaprağı gibi. Önünde çocukluğun geçer, ilk gençliğin geçer yıl yıl.
Gömülürsün karanlığın en derin dehlizlerine... Hüzün kokar rıhtımlar, yalnızlık kokar. Yalnızlık, ölüm kokar...
Bazen karanlıkta kalır tükenir nefesin....

Bazen gözpınarlarından akan damlalar, bir nehir gibi süzülerek okyanusun sularına karışır.
Daralırsın, çıkıp bir dağbaşına haykırmak geçer içindeki ateşi, yankılı kayalara...
Koşarsın doruklara, ayakların kırık, dikenler acımasız, yüreğin kanrevan...
Hasretle sarılmak gelir son bir defa sevdiklerine....!

[OKURT]

Uçuruma yakın hissediyorum bazen kendimi.

Ve

Gidebilceğinin!

Güdüsü

Yakıyor tenimi

Korkuyorum…

Bir gün,

Tenin tenimden ayrılırsa…

Yokluğunla birleşip,

Yok olursam,

Bilinmeze bensiz gidersen.

Tıkanıyorum…

Bencilim evet,

Biliyorum…

Seni değil, kendimi düşünüyorum.

Aslında bu bencillik biz’e

Bakma…

Bütün korkum Sen Ben olmamıza.

Diyemiyorum…

Seni çekiyor bu beden,

Bütün benliğimi…

Sarıyorsun,

Dokunamıyorum.

Su gibi;

Akıp giderken sana…

Zaman,

Yüreğim sen diye kusarken…

Beynim sensizlikten iflas durumda…

Çekiniyorum…

Ve

Şimdi

Söylüyorum…

Seni Seviyorum..

[OKURT]

Gece yalnız ve karanlık
Gözlerin kadar
Yalnız yüreğime Sensizliğin kabusu çökmüş
Fırtınalar kasırgalar , zelzelelerle
Bir dolu yürek, ve bir çağlayan sevda ile
Yalnız ve Sensiz
Geceyi beklemekte.
Bir sesin, bir hayalin
çok yakında kulaklarımda, gözlerimde
Yalnızlık ve sensizlik
gecenin karanlığı kadar,
Sen şu an
Gökyüzünde yıldızlar kadar uzak
Nefesimden daha yakın
Sabahı bekliyorum gecenin yalnızlığında
Gece ıssız, gece sessiz,
Gece SENSİZ !