Şiirler ...

[OKURT]

SENİNİM

Ağladığın zaman göz yaşlarınım,
güldüğünde,tebessümünüm..
haykırışlarındaki feryatlarınım,
bir çiçeği kokladığında,hissettiğin kokuyum..
bakışlarındaki ahenk benim..
sözcüklerindeki giz benim..
saçlarını savuran rüzgar,
tenini yakan güneşim..
alnından akan ter benim,
çatlamış dudaklarına usulca konan,
bir yağmur damlasıyım..
arkanda seni izleyen gölgenim..
hislerindeki korku benim,
düşüncelerindeki korku benim..
gözlerindeki yeşil, tenindeki sıcaklığınım..
yalan söylediğin zaman doğrunum,
seni doğru yola itenim..
yüreğine aşk iksirini veren,
seni sevdalara sevk edenim..
içine çektiğin nefesim..
hayata küstüğünde yaşama sevincinim..
gönül tarlasına ektiğin ümit benim,
susadığında kana kana içtiğin su,
üzerine yazdığın bembeyaz bir sayfa,
dilinden düşürmediğin türküyüm..
üzerine basıp geçtiğin köprüyüm..
karanlıkta kaldığında,
seni aydınlatan sonsuz ışığım..
bir kuş gibi uçmak istediğinde,
çırptığın kanatların benim..
daldığında suyun diplerine,
yediğin vurgunum..
çıktığın dağın zirvesiyim..
ellerinle yoğurduğun hamurum..
seni sarhoş eden şarap benim..
göz yaşlarınım,tebessümünüm..
feryatlarınım,hissettiğin kokuyum..
saçlarını savuran rüzgar,
tenini yakan güneşim..
bir yağmur damlasıyım,
gölgenim. yeşilin,çelişkin,sıcaklığın benim..
sevincin,üzüntün, kalbin, yüreğin, her şeyinim..
BEN SENİn..

[OKURT]

Biliyorum şimdi saçlarını yaban eller okşuyor
Gözlerine başka gözler gülüyor
Gözlerin ki gördüğüm gözlerin en güzeliydi
Varsın adı hasret olsun artık bu sevdanın
Varsın sonu ayrılık olsun bu romanın
Bitmedi bitmeyecek bu şarkım
Nerede olursan ol
Kiminle olursan ol

Yinede seni seviyorum...

[OKURT]

Ne çıkar ben olmasam,
Bir bahar gelir,bir bahar geçer.
Kalbinde küllenirken anılar,tekrar biri çıkar.
Onu da seversin belki beni sevdiğin kadar.
Ben her bahar severdim birini,ben insanları severdim
Ben yaşamayı,güzellikleri severdim doyasıya.
Bak hiç şikayet etmiyorum,hiç ağlamıyorum senin gibi.
Ben en güzel günleri yaşadım seninle ,tıpkı bir melek gibi.

Ağlıyorsam eğer senin içindir.
Senin içindir yanağımı ıslatan gözyaşları.
Senin içindir duyduğum hüzün,tıpkı bir karabasan gibi.
Melekler ağlamaz derler sakın inanma,
Meleklerde ağlar bizim gibi.
Dedim ya ,seni seviyorsam eğer,
Senden vazgeçemem demek değildir.
Bak vakit geldi.Katedrallerde çanlar çalıyor.
Camilerde ezanlar,
Tüm dünyada insanlar ağlıyor,
Tüm sevenlerin bir acı doldurmuş yüreğini,
Belki sen duymadım bile,ölümün soğuk nefesini

[OKURT]

ben Seni SeViyordum..
Sen farkında diiLdin..

ben YağaRken
Sen Semsiyeni
Açıyordun...

[OKURT]

Sevmek ¤


Düşlere dokunurcasına sevmek
Ilıkcasına esen meltemlere özlem gibi
Yahut ayışığında yakamozları seyreder gibi

Sevmek,
Gülümsemeyi bilmek kadar sıcaktır sevmek
Yaz ateşiyle parıldayan güneş gibi
Yahut kışın soğuk ellere sıcak tutuşlar gibi

Sevmek,
Sevilebilmeyi sevebilmek kadardır sevmek
Bir bakışla aşkı anlatırcasına
Yahut dokunabilmeden sevebilmeyi bilmek gibi
Sevmek,
sadece sevmek..
Sevmeyi becerebilmek kadar
Sevilmeyi becerebilmekte bir marifet ...

[OKURT]

İlgi duymuyordum...
Hiçbir şeye ilgi duymuyordum...
Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu.
Diğerleri yaşamdan tad alıyorlardı hiç olmazsa.
Benim anlamadığım birşeyi anlamışlardı sanki.
Bende bir eksiklik vardı belkide.
Mümkündü...
Sıksık aşağılık duygusuna kapılırdım.
Onlardan uzak olmak istiyordum.Gidecek yerim yoktu ama...
İntihar kadar zordu bu...
Tanrım!Çaba gerektiriyordu...
Beş yıl uyumak istiyordum ama
izin vermezlerdi...

[OKURT]

Beni Özle...
.
Gözünün alabildiğine bak.
Güneşin suya battığı yerde
Beni düşün ufacık bir tebessümle,
Beni sev...
Kendinle ve tüm kalbinle.
Beni her zaman eski bir sevgili
Eski bir dost olarak biL.
Beni asLa UNUTMA!
Şu tozpembe hayatında,
Denizin bittiği yerde
İkimizi yanyana yürürken düşün
Beni ufukta,
Kendini ise benim yanımda,
Ama çok uzaklarda...
Denizin mavisinde,
Güneşin sarısında,
Ve hayatının baharında,
Beni özLe...

[OKURT]

ben ''Sen''
Diyordum..

Sen oLmaz Diyordun..

Sevmek heRseyi
unutmaktır
Diyordum
...

Senin Dısındaki
Herseyi unutmak..

[OKURT]

Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili.
O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır.
Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur.
Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar.
Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş,
anneler ve korkular yoktur.
Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili.
İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil,
içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir.
Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur.
Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.

Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın
hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de...
Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının
çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir
sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...

Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili,
kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı
hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye.
Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda,
gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri,
o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim.
Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...

Aşk çok eski bir şeydir sevgili.
Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer.
Sevdiğimiz insanların çocuklukları da...
Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer.
Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider,
hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...

İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır.
Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanır...
Bazen denizler, kıyılar çeker insanı.
İnsan bu kapılmayı anlayamaz, oysa çok eski bir yerde
yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu.
Bu sızı, bu yenilgi mevsimlerle yıllarla devredilir başka insanlara...
Bir insanın yaptığı bir hatanın tüm insanlara yayılması gibi...

İşte şimdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda
umutsuzluğa kapılıp, soluğu evlerde alacağız, ya da denizler,
kıyılar çekecek bizi. Nasıl biz başkalarının
korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi, umutsuzluğumuzu...

Birazdan sabah olacak...
Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş,
anneler ve korkular başlayacak...
Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve
hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım...

Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış.
Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını,
cesaretini, bilgeliğini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri
alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek...

Hadi, oyalanma birazdan yarın olacak...

Aşkta yarın yoktur sevgili...

[OKURT]

Ama sen gönlüme sevadanın adını yazmıştın
ßen aşkına tutulmuş bir deli candım
Sen gönlüme sevdanın adını yazdın
ßen aşkına tutulmuş seni ararım.
SENİ SEVİYORUM....

[OKURT]

TUT Kİ
tut ki ölmüşüm
adını bilmedik taşra kentlerinde
geleceksin diye apaçık kalmış gözlerim
seni sevmekten belki seni beklemekten
tut ki ölmüşüm
adını sayıklamışım sokak lambalarına köşebaşlarında
haykırmışım aşkımı gecenin karanlığına
seni düşünmekten bekli yaşamaktan
tut ki ölmüşüm..

[OKURT]

Bahar kokusu ve sen...
Seninle başlıyor her mutlu gün
Seninle sürüyor, seninle bitiyor
İşte o zaman meydan okuyorum
İntikam alıyorum boğucu,
Ruhsuz, sinsi karanlıktan.
Bile bile günbatımı gecelerin
Hesap soracağını benden,
Seviyorum seni, seviyorum iste...

[OKURT]

Denizlerin Mavi derinliklerine,
Doğanın bütün yeşilliğine,
Gökyüzünün sessiz güzelliğine,
Dünyanın tam orta yerine;
Sevgimizi yazarım!
Seni SeviyOrum..