Hayata dair...

[kemalseymen]

hayata dair...
Hayatın tamamında denge aranır...
Beğenseniz de beğenmeseniz de, denge sonunda gerçekleşecektir...
Negatif bir duygu hissettiğinizde, bu dengenizde olmadığınız içindir...
Işıktan daha fazla karanlık görüyorsanız, o zaman dengede değilsiniz ve bunun etkisini herhangi bir seviyede deneyimleyeceksiniz...
Bu da çoğunlukla fiziksel veya zihinsel rahatsızlık olarak olacak.
...
Size verilen hediyeler, siz onları paylaşıncaya kadar gerçek anlamlarını kazanmayacaklar. Verdiğiniz hiçbir şey sizden eksilmez... Ve hiçbir şeyi kaybedemezsiniz...
Bir başka mumu yakmak için kendi alevinizi (ışığınızı) kullandığınızda azalan karanlıktır, aleviniz değil...
Alevinizin, yani ışığınızın farkında değilseniz, onun gücüne henüz şahit olmadınız demektir.
...
Size söylediklerimle ilgili hata yapmayın.
Hediyelerinizin üzerindeki soğuk, katılaşmış parmaklarınızı serbest bırakın...
Hediyelerinizi avucunuzun içine koyun ve onları evrene doğru üfleyin...
Onların yeni evlere gitmesine izin verin.
Böyle yaparak dengenin oluşmasına yardım edecek ve bunun verdiği mutluluğu gerçek anlamda hissedeceksiniz...
Skor tutmayın, bu sayılmayacaktır. Sadece güvenin.
(...Sheree Rainbolt-Kren)

[kemalseymen]

hayata dair...
Her şeyde bir risk vardır.
Her gülümseyişinizi paylaştığınızda,
Her döktüğünüz gözyaşında,
Kendinizi yaralanmaya, incinmeye açarsınız...
...
Sevmek için hiçbir zaman kolay yol yoktur.
Ona dikkatle, tedbirle yaklaşamazsınız.
Sizin silahlarınızı kuşanmanızı beklemeyecektir.
Yüzünüzü çevirmenize aldırmaz,
O her yerdedir, o her şeydir...
...
Sevgi risklerin en büyüğüdür.
Dikkatli değildir, güvenilir değildir.
Önyargısızdır ve acımasızdır.
Zihni tüm gücüyle vurur ve dizleri üzerine çöktürür.
...
En güzel zamanlarında bile, sevgi acıtabilir.
İhtiyaç duymak acıtır, ait olmak acıtır,
Bir başkasının diğer parçası olmak acıtır.
Hem de hiç rızanız olmadan.
Ama sizi ele geçirdiği andan itibaren,
Tamamen yalnız olmak daha da çok acıtır...
...
Sonuç ne olursa olsun,
Sevgiyi hissettiğinizde
Asla aynı kalmayacaksınız.
Kalbinizde ve ruhunuzda iz bırakabilir ve sizi anılarla sonsuza dek baş başa bırakabilir...
Veya, sanki yarına hiç ihtiyacınız yokmuş gibi hissetmenize yol açabilir..
Ama sevgi buna değer...
Risk almaya değer.
(...Kris Hydmore)

[kemalseymen]

hayata dair
Seven insan “senin hatan” yerine “özür dilerim” diyendir...
“Neredesin” yerine “ben buradayım” diyendir...
“Nasıl yaparsın” yerine “niye yaptığını anlıyorum” diyendir...
...Ve aşk “keşke” yerine daima “iyi ki” diyendir...

[kemalseymen]

hayata dair
Mahzun, yarı kırık yüreklerimiz
Yıllarca uzak kalmak üzere
O gün, ayrıldığımızda ikimiz
Sessiz ve gözyaşları içinde;
Solduğunda, soğuduğunda yanağın
Öpücüklerin buz tuttuğunda...
...
Çoktan çalmıştı saati acıların...
Sabahın o serin, ürperten çiyi
Alnımda donuvermişti,
O çiyler belki bu hüzünlerimin
Gözyaşlarımın işaretiydi.
Ettiğin yeminler bir bir bozuldu
Gölge düştü güvenilirliğine;
Paylaştığım yalnızca acı oldu
Senin adını işittiğimde...
...
Gizlice buluşmuştuk seninle...
Sessiz, hüzünlenirim şimdi
Çünkü ruhun aldattı ruhumu
Yüreğin unuttu yüreğimi.
Eğer bir gün, uzun yıllardan sonra
Karşılaşırsak ikimiz yine
Nasıl bakabilirim, nasıl sana
Sessizce ve gözyaşları içinde.
(...Lord Byron)

[kemalseymen]

hayata dair...
Öyle bir başıma göründüğüme bakma...
Karanlıklarımın ardında neler var neler...
Eskimiş yarım sevdalar, miyadı dolan kullanılmış hayatlar ve hepsinin bir yerimde kalan acıtan anıları...
...
Bir çatı katından bakar gibiyim yaşadıklarıma; öyle uzaktan, öyle kayıtsız, ben aşağı inene kadar değişiveriyor her şey...
Hiçbir zaman yetişemiyorum...
Ne zaman son basamağa gelsem gitmiş oluyor gecelerce beklediklerim...
...
Bazı hataların bedeli ne büyük oluyormuş meğer...
Öde öde bitmiyor, bitmeyecek...
Her yeni adımda, her yeni solukta nefesini ensemde hissediyorum...
Bırak artık be yakamı, sen de yoruldun biliyorum...
Dışarıdan baktığında nasıl da sıcak, nasıl da huzur dolu...
Ya içerisi; olabildiğine boş ve soğuk...
...
Günlerdir duruyor verdiğim ilan, kimse arayıp sormadı...
Sahibinden satılık kelepir çatı katı...
(...Simone

[kemalseymen]

hayata dair...
Bir gün bir taksiye atladım ve havaalanından hareket ettik...
Sağ şeritte yol alırken siyah bir araba park ettiği yerden aniden yola, önümüze çıktı...
Taksi şoförü sert bir şekilde frene bastı, kaydı ve diğer arabaya çarpmaktan milim farkıyla kurtuldu...
Diğer arabanın sürücüsü camdan başını çıkartıp bağırmaya ve küfretmeye başladı...
Taksi şoförü ona gülümsedi ve içten bir şekilde el salladı. Ve gerçekten çok arkadaşçaydı.
Sordum: Neden bunu yaptınız?... Adam neredeyse arabanızı mahvedip ikimizi de hastaneye gönderecekti...
Taksi şoförü bana, şimdi ‘Çöp Kamyonu Kanunu’ dediğim şeyi öğretti...
...
Şoför pek çok insanın çöp kamyonu gibi olduğunu açıkladı...
Her tarafta çöp dolu olarak dolaşıyorlar; kızgınlık, öfke ve hayal kırıklığı dolular...
Çöpleri biriktikçe onu bırakacak bir yere ihtiyaç duyuyorlar ve bazen sizin üzerinize bırakabilirler...
Kişisel almayın... Sadece gülümseyin, onlar için iyi şeyler temenni edin ve yolunuza devam edin...
Onların çöpünü alıp iş yerinize, evinize veya sokaktaki diğer insanlara dağıtmayın...
İşin ana fikri şu ki, başarılı insanlar çöp kamyonlarının günlerini mahvetmesine ve ellerine geçirmesine izin vermezler...
Hayat sabahları pişmanlıklarla uyanmak için çok kısa...
Dolayısıyla size iyi davranan insanları sevin, iyi davranmayanlar için dua edin...
(...Çeviri: Lale Külahlı)

[kemalseymen]

hayata dair...
Bu yokluk yedi bitirdi bizi
Ağlayıp sızladık yürekten:
“Adam sen de...” deyip geçmeli
Ne bulduk sanki inlemekten
Ne sen varlıklı ne de ben,
Çul giyinip ömür sürümek
Hoş değil mi o beylerden?...
...
Neler göçtü şu dünyadan,
Ne uslusu kaldı ne delisi,
Göçüp gitmişler tümü buradan
Çoluğu çocuğu, alisi velisi
En güzeli, dekoltelisi...
Dulu, zengini ayırmaksızın,
Şıkını, orta hallisini
Ölüm gelir bulur ansızın...
...
Bir burnumuzdu ezilmeyen,
Ölüm okudu canımıza,
Şimdi ne can kalır, ne ten
Ölüm dayandı kapımıza,
Bir kez yazılmış alnımıza,
Kız da kadın da yalan bütün
Ölüm almış gemi azıya
Ölüp gideceğiz bir gün...
(...François Villon)

[kemalseymen]

hayata dair...
İnsanoğlunun beni en çok şaşırtan davranışları;
Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler...
Ne var ki çocukluklarını özlerler...
...
Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler...
Ama sağlıklarını geri almak için de para öderler...
...
Yarınlarından endişe ederken bugünü unuturlar...
Sonuçta, ne bugünü, ne de yarını yaşarlar...
...
Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar...
Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler...
(...Eflatun)

[kemalseymen]

hayata dair...
Hayatımızda her şey güzelce akıp giderken hoş ve olumlu olmak kolaydır...
Ama hayatın akışı değişip de geçici olarak bizi güçsüz bırakırsa, o zaman gerçek gücümüz ortaya çıkar...
Sevgi bize “Neden ben” diyerek zaman kaybetmemeyi, onun yerine, “Şimdi ne yapmalı” demeyi öğretir...
Birinci soru gereksiz ve anlamsız bir çatışmaya götürür, ama ikincisi kendine acımanın ve anlamsız suçlamanın yükünü taşımayan bir eylemi akla getirir...
Eğer sevgi varsa, güçlükler bozulan ilişkilerin sebebi değildir...
Aslında bu durum bizim değişip ayakta kalmamızı sağlar... (...Leo Buscaglia)

[kemalseymen]

Hayata dair...
Bir aydın, bir yönetici, bir eğitimci ne gibi şartlar, kurallar altında bulunursa bulunsun, çağının, ulusunun, içinde yaşadığı toplumun boyasını almaktan, değerlerini yaşamaktan kendini alamaz...
Bu onun alın yazısıdır...
Büyük başlar çağlarının değer örgülerinde ancak “oya” değiştirebilirler; düzen, yapı değiştirmek yalnızca zamanın işidir...
Büyük insanların bu konudaki başarıları; gelecek için yeni değer örgülerinin çatılmasını sağlayan görüşleri, anlayışları ortaya koymak, gününün üstünden aşarak yarına uzanmaktır...
Onların çağlarında anlaşılamayışları zamanlarının değerlerini aşmaları yüzündendir...
(...Lucretıus Carus)

[kemalseymen]

Üzüntü üzüntüyü doğurur...
Çünkü kaderden şikayet etmek suretiyle ızdırabınızı arttırıyor, daha şimdiden gülmek ümidini ortadan kaldırıyor, midenizin büsbütün bozulmasına sebep oluyorsunuz...
...
Bir dostunuz olsa, her şeyden acı acı şikayet etse, kendisini teselli etmeye, dünyayı ona başka şekilde göstermeye çalışacağınız muhakkak...
Neden kendiniz için kıymetli bir dost olmayasınız?...
...
Evet evet ciddi söylüyorum; insanın kendi kendini azıcık olsun sevmesi, kendine karşı iyi davranması lazım...
Çünkü her şey, çoğu zaman bir hadise karşısında takınacağınız tavra bağlıdır... (...Alain)

[kemalseymen]

hayata dair...
İyi niyetli ve yardımsever bir arkadaşımla bir gün doğada gezinirken, kozasından çıkmaya çalışan bir kelebek gördük...
Kelebek kozanın lifleri arasından sıyrılmaya çalışmaktaydı...
Yardımsever arkadaşım hemen kelebeğin imdadına koştu...
Dikkatlice kozanın liflerini sıyırdı ve kelebeğin fazla çabalamadan kozadan çıkmasını sağladı...
Ancak kelebek kozadan kolaylıkla çıktıysa da, biraz çırpındı ve uçamadı...
Yardımsever arkadaşımın göz ardı ettiği gerçek şuydu:
Kanatlar ancak kozadan çıkma çabalarıyla güçlenir ve uçuşa hazırlanır...
Kelebek kendini kurtarma çabalarıyla aslında kaslarını geliştirmekte, kendini ayakta tutacak, güçlü kılacak, uçmaya hazırlayacak hareketleri çabalarıyla öğrenmekteydi...
Yardımsever arkadaşım, işini kolaylaştırarak kelebeğin güçlenmesine engel olmuştu...
Kelebek hiçbir zaman özgürlüğü tanıyamadı; hiçbir zaman gerçekten yaşayamadı... (...R.Sandford)