Hayata dair...

[kemalseymen]

Bazen birileri hayatınıza girer ve onların orada olmalarının, sizin bazı amaçlarınıza hizmet etmeleri, size ders vermeleri veya kim olduğunuz ya da kim olmak istediğiniz konusunda size yardım etmeleri demek olduğunu kesinlikle bilirsiniz...
...
Bu kişilerin kim
olabileceklerini asla bilemezsiniz - bir oda arkadaşı, bir profesör, bir sevgili ya da tamamen yabancı biri - ama gözleriniz onlarla kilitlendiğinde, işte o an hayatınızı çok derin bir şekilde etkileyeceklerini bilirsiniz.
...
Her gününüzü önemseyin... Her anın değerini bilin ve onu bir daha asla yaşayamayacağınız için o anlardan alabileceğiniz her şeyi alın. Daha önce hiç konuşmadığınız insanlarla konuşun ve onların söylediklerini dinleyin...
(...Sharon Zeff)

[kemalseymen]

Hayatınızda önünüze çıkan herkesin özel bir görev ile karşınıza geldiğine emin olun.
Ve ona varlığı için teşekkür edin... Özellikle düşmanınızsa...
...
Önünüzde gelecek varken geçmişle uğraşmayın...
Ama geleceği de yeni bir “eski geçmiş” yapmak için yaşamayın...
Onu şekillendirin; geçmişinizin tekrarlarından kurtulun...
...
Başınıza gelmiş ve gelecek her şeyin tek sorumlusunun kendiniz olduğu gerçeğiyle barışmayı reddettiğiniz her gün tedavi süreniz gecikecek, “yeni bir eski geçmiş” için her seferinde yeni bir adım attığınızla kalacaksınız...
...
Gerçek, düş artı zamandır...
İnanmak için görmeyi beklemeyin... İnanın ki, görebilin...
...
Dünyadaki en büyük ekonomik gerçek mutluluktur...
Ekonomi’nin tanımı mutluluktan başka bir şey değildir... Her zaman iyi bir ekonomist olun...
...
Düşleyin, düşleyin, düşleyin... Düş, var olan en gerçek şeydir...
(...Stefano Elio D’anna)

[kemalseymen]

Serüvene koşmak için trenler bekliyorsan,
Güneşi yakalayıp gözlerine yerleştirmek için, beyaz yelkenlerin gelip seni almalarını bekliyorsan,
Yarına inanmak için günbatımına,
İyi kalpli görünmek için zayıflığa,
Ve güçlü görünmek için öf***e ihtiyacın varsa;
Demek ki,
Hiçbir şey anlamadın...
(...Jacques Brel)

[kemalseymen]

“Seni seviyorum...”
Önce bu sözcükleri bir rafa kaldırmalıyız;
dirseğimizle kırmak zorunda kalacağımız bir camın arkasındaki bir kutuya;
bir bankaya koymalıyız...
Onları bir tüp C vitamini hapı gibi ortalarda bırakmamalıyız...
Bu sözler dilimize çok kolay gelirse düşünmeden kullanabiliriz;
dayanamayız...
Söylemeyiz deriz ama söyleriz...
Ya yalnızlık hissederiz, ya da büyük ihtimalle, düpedüz umutlanarak,
bir de bakarız o sözleri sarf etmişiz, kullanmışız, kirletmişiz...
Kendimizi âşık olmuş ve uygun düşüp düşmeyeceğini sınamak için kullandık sanırız...
Söylediklerimizi kulağımız duyana kadar ne düşündüğümüzü nasıl bilebiliriz?...
Bırak bunları; geçerli değil...
Bunlar büyük sözlerdir;
onları hak ettiğimizden emin olmalıyız...
(...Julian Barnes)

[kemalseymen]

Sevgi hiçbir zaman istemez... O, daima verir... Sevgi, her zaman ıstırap çeker, hiçbir zaman ne gücenir, ne de intikam alır.
...
Bana muhalefet edene sevgiden başka verilecek bir şeyim yoktur...
Onlara sevgiyi sunmakla kendilerini daha yakınıma çektiğimi kabul ederim...
...
Sevdiğiniz insanların şefkatine bağlı sevgi, maddidir...
Halbuki hakiki sevgi şahsi ıstırap olup ihtimam aramaz...
...
Dünyayı ancak sevgi tutar...
Hayat yalnız sevginin olduğu yerde bulunur...
Sevgisiz hayat ölümdür. Sevgi, yüz tarafı hakikat olan akçenin tersidir...
...
Hakikat ve sevgi ile bütün dünya fethedilebilir...
Sevgi, dünyada en ince bir kuvvettir...
(...Gandhi)

[kemalseymen]

Mümkün olduğunca, teslimiyet göstermeden, herkesle iyi geçin...
Hakikatlerini sakince ve açıkça dile getir ve başkalarını da dinle, hatta alık ve cahilleri bile; onların da kendilerince bir öyküleri vardır.
Gürültücü ve agresif olanlardan uzak dur... Onlar ruhun cenderesidir...
Eğer kendini başkalarıyla mukayese edersen kendini boşlukta ya da acı içinde hissedebilirsin;
çünkü, daima senden daha büyük veya daha küçük kişiler olacaktır...
Bir çok kimse yüksek idealler uğruna çaba harcar ve hayat kahramanlıklarla doludur...
Kendin ol... Özellikle, yapmacıktan şefkat gösterme...
Ne de sevgi hakkında alaycı ol...
Çünkü o bütün kuraklığına ve hayal kırıklıklarına rağmen her zaman yeşil kalmayı başaran otlar gibidir...
Gençlikte edindiğin bazı eğilimlerinden zarafetle vazgeçerek yılların verdiği tecrübeleri olduğu gibi kabullen...
Ani bir felakete karşı seni koruması için ruhunu güçlendir fakat hayallerle de kendini huzursuz etme...
Korkuların çoğu yalnızlık ve aşırı yorgunluktan doğar...
Dikkatli ol... Mutlu olmak için çaba göster...
(...Max Ehrmann)

[kemalseymen]

Bir çocuğun 100 lisanı vardır
ama 99’unu çalıyorlar...
Okul ve bu kültür,
kafayla vücudu ayırıyor.
Onlar cocuğa:
elleri olmadan düşünmesini,
kafası olmadan yapmasını,
zevk almadan anlamasını
sadece yılbaşlarında ve bayramlarda
sevip şükretmesini söylüyorlar.
Onlar çocuğa:
zaten orada olan bir dünyayı keşfetmesini söylüyorlar
ve geri kalan 99’unu çalıyorlar...
Onlar çocuğa:
iş ve oyunun
gerçek ve fantezinin
bilim ve hayal etmenin
yerin ve göğün
sebep ve rüyanın
birbirine ait olmadığını söylüyorlar...
Ve onlar çocuğa
100’ün orada olmadığını söylüyorlar.
Çocuk onlara:
“İmkansız... 100 işte orada” diyor...
(...L.Malaguzzi)

[kemalseymen]

Hayatın bize çizdiği yol, özgürlük ve güzelliklerle dolu olabilir, ama biz bu yolu yitirdik...
Hırs insanların ruhunu zehirledi, dünyayı bir nefret çemberine aldı...
Hepimizi kaz adımlarıyla sefaletin ve savaşların içine sürükledi...
Hızımızı artırdık, ama bunun esiri olduk...
Bolluk getiren makineleşme bizi yoksul kıldı...
Edindiğimiz bilgiler bizi çıkarcı yaptı, zekamızı da katı ve acımasız...
Çok düşünüyoruz, ama az hissediyoruz...
Makineleşmeden çok insanlığa, zekadan çok iyilik ve anlayışa ihtiyacımız var...
İnsancıl değerlerimizi koruyamazsak hayat korkunç olur...
Hep yitiririz...
(...Charlie Chaplin)

[kemalseymen]

> “Bu nasıl yapılır” daima yapabileceğine inanan kişilerin kapısını çalar...
...
> Lidere saygı duyun ama ondan daha iyi olmaya çalışın...
...
> Kişi kendi düşüncelerinin ürünüdür... Onun için büyük düşünün...
...
> Sıradan bir insanın öne sürdüğü tüm bahaneler, başarılı insanlar tarafından da ileri sürülebilecekken, sürülmemiştir...
...
> Zekanızı yönlendiren düşünce, zeka gücünüzün miktarından daha önemlidir...
...
> Vazgeçmemek, pes etmemek yapabilmenin yüzde 95’idir...
...
> Doğuştan varolan kabiliyetlerin miktarını artırmak konusunda çok fazla şey yapamayız, ancak sahip olduğumuz şeyleri kullanma biçimini elbette değiştirebiliriz...
...
> Dünyanın bizim üstümüze koyduğu fiyat etiketi, bizim kendimize biçtiğimiz değerle
neredeyse aynıdır...
...
> İnandığınız zaman aklınız, o şeyi yapmanın yollarını bulur...
...
> Zaferin karşılığını almak yerine, onu kazananlarla paylaşarak yatırım yap...
(...David Joseph Schwart)

[kemalseymen]

Şu anda seni düşünüyorum... ve eğer bazen sana, gizleniyorum gibi geliyorsa, bu, seni az seviyor olmamdan değil de; artık bazı anlarda yalnız kalmam gerektiğinden böyle...
Ama sen, hiç de bu yüzden düşüncelerimin dışında kalmış, unutulmuş değilsin... tam tersine senin o capcanlı varlığınla doluyum ben...
Senin o sadık yüreğini ne zaman düşünsem yeniden neşeleniyorum, sen çevremde gezinip duruyorsun, geri kalan her şey de silinip gidiyor ufkumdan... sonsuza doğru uzanan ve artık bir tek sınırı olan ufkumdan.
İşte o zaman ben sana kavuşuyorum, ve dalgalanmakta olan düşüncem huzuru sende buluyor... (...Sokrates)

[kemalseymen]

yüreklice düşün...
gir bu yola seve seve...
...
iyi yaşamayı sonraya bırakan kimse;
yolunda bir ırmakla karşılaşıp da
akıp geçmesini bekleyen köylüye benzer...
...
oysa ırmak,
hiç durmadan akıp gidecektir...
(...İmmanuel Kant)

[kemalseymen]

Fazla durgun olma, aklını kullanıp ölçüyü bul...
Yaptığın söylediğini tutsun, söylediğin yaptığını...
En başta gözeteceğiniz şey;
Yaradılışa, tabiata aykırı olmamak...
Çünkü bunda sapıttık mı tiyatronun amacından ayrılmış oluruz...
Doğduğu gün de, bugün de tiyatronun asıl amacı nedir?...
Dünyaya bir ayna tutmak...
İyilerin iyiliklerini, kötülerin kötülüklerini göstermek
Çağımızın ne olup ne olmadığını ortaya koymak...
(...William Shakespeare)

[kemalseymen]

Şu anda seni düşünüyorum... ve eğer bazen sana, gizleniyorum gibi geliyorsa, bu, seni az seviyor olmamdan değil de; artık bazı anlarda yalnız kalmam gerektiğinden böyle...
Ama sen, hiç de bu yüzden düşüncelerimin dışında kalmış, unutulmuş değilsin... tam tersine senin o capcanlı varlığınla doluyum ben...
Senin o sadık yüreğini ne zaman düşünsem yeniden neşeleniyorum, sen çevremde gezinip duruyorsun, geri kalan her şey de silinip gidiyor ufkumdan... sonsuza doğru uzanan ve artık bir tek sınırı olan ufkumdan.
İşte o zaman ben sana kavuşuyorum, ve dalgalanmakta olan düşüncem huzuru sende buluyor... (...Sokrates)